Creative Tourism through Community-Based, Ubon Ratchathani Province

Abstract

This research aimed to 1) study the patterns and context of creative tourism in Ubon Ratchathani Province, 2) study successful factors and obstacles of creative tourism in Ubon Ratchathani Province, 3) create a tourism support system for creative tourism in Ubon Ratchathani Province, and 4) compare tourists' satisfaction before and after using the community support system in Ubon Ratchathani Province. Mix method was applied in this study, both quantitative and qualitative. Questionnaire and evaluation form were used as a tool for quantitative research. Qualitative data were collected using semi-structured interview and small group meeting. The samples were the community enterprise of Kin Khao Sao Huean (Sasom Homestay), academics, and involved government and private sector agencies. Results from collected data from every sector were summarized to present information on creative tourism through community-based using Geographic Information System (GIS), which is the information system to support creative tourism through community-based. Data were analyzed into five aspects: 1) products and services, 2) participation, 3) marketing, 4) process, and 5) organization, which each aspect can be used to develop creative tourism in different activities. The Geographic Information System was developed to be a support system for creative tourism through community-based and the results were evaluated from the satisfaction survey form of the use of the support system of creative tourism through community-based information before and after using the system The evaluation result showed that users were satisfied with the GIS system. The results of the study found that the innovation in marketing has the highest level of opinion, followed by the innovation in process, innovation in products and services, innovation in organization, and innovation in participation respectively.

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษารูปแบบและบริบทการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ จังหวัดอุบลราชธานี 2) เพื่อศึกษาปัจจัยแห่งความสำเร็จและอุปสรรคการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ จังหวัดอุบลราชธานี 3) เพื่อสร้างระบบสนับสนุนนข้อมูลการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ จังหวัดอุบลราชธานี 4) เพื่อเปรียบเทียบความความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวก่อนและหลังการใช้ระบบสนับสนุนข้อมูลชุมชน จังหวัดอุบลราชธานี งานวิจัยนี้เป็นการวิจัยแบบผสม (Mix Method) ใช้เครื่องมือทั้งเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเชิงปริมาณ เป็นแบบสอบถาม และแบบประเมิน เครื่องมือวิจัยที่ใช้ในการเก็บข้อมูลวิจัยเชิงคุณภาพ คือ แบบสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง และการประชุมกลุ่มย่อย ซึ่งประชากรกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ กลุ่มวิสาหกิจชุมชนกินข้าวเซาเฮือน (ซะซอมโฮมสเตย์) นักวิชาการ หน่วยงานภาครัฐและภาคเอกชนที่เกี่ยวข้อง ผู้วิจัยสรุปผลจากการเก็บมูลทุกภาคส่วน เพื่อนำเสนอข้อมูลการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์โดยชุมชน โดยใช้ระบบภูมิศาสตร์สารสนเทศ (GIS) ที่เป็นระบบข้อมูลสนับสนุนการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์โดยชุมชน จากการวิเคราะห์ข้อมูลทั้งหมด 5 ด้าน คือ 1) ด้านผลิตภัณฑ์และบริการ 2) ด้านการมีส่วนร่วม 3) ด้านการตลาด 4) ด้านกระบวนการ 5) ด้านองค์กรซึ่งแต่ละด้านสามารถนำมาพัฒนารูปแบบการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ในกิจกรรมที่แตกต่างกัน โดยนำระบบภูมิศาสตร์สารสนเทศมาพัฒนาเป็นระบบสนับสนุนข้อมูลการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์โดยชุมชน และประเมินผลจากแบบประเมินความพึงพอใจของการใช้ระบบสนับสนุนข้อมูลการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์โดยชุมชน ก่อน – หลังมีระบบสนับสนุนข้อมูล ซึ่งผลการประเมินออกมาว่าผู้ใช้ระบบ ว่าผู้ใช้มีความพึงพอใจต่อระบบการทำงานของ GIS ซึ่งผลการศึกษาพบว่า นวัตกรรมด้านการตลาด มีระดับความคิดเห็นที่มากที่สุด รองลงมาคือนวัตกรรมด้านกระบวนการ นวัตกรรมด้านผลิตภัณฑ์และบริการ นวัตกรรมด้านองค์กร และนวัตกรรมด้านการมีส่วนร่วม มีระดับความคิดเห็นน้อยที่สุด