Social Life and Local Wisdom to Creative Kite Arts in Yangjiabu, Weifang， Shandong Province, China in the Cultural Ecology Perspective

Abstract

Kite-making in Yangjiabu, Weifang, Shandong Province, represents a unique traditional folk art embedded with profound cultural significance derived from long-standing community practices. It stands as a vital component of the local social fabric, reflecting the organizational structure, values, and way of life in the region. Beyond its cultural symbolism, kites serve as vehicles for cultural exchange, fostering community cohesion, and preserving collective memories and sentiments. Moreover, the production and trade of kites contribute to the local economy, offering employment opportunities and economic sustenance to residents. However, amidst evolving cultural dynamics and heightened demands for cultural products, there arises a need to contemplate how Yangjiabu kites can adapt to contemporary societal trends while fostering cultural innovation.

This qualitative study employs the frameworks of social life and cultural innovation to pursue three primary objectives: investigating the aesthetics, historical evolution, and socio-cultural context of kite-making in Yangjiabu, Weifang, China; examining the social dynamics surrounding kite art within the cultural ecosystem and the formation of its value chain; and projecting potential developmental trajectories for kite art in Yangjiabu, Weifang, Shandong Province. By delving into the historical evolution and operational mechanisms of the cultural value chain associated with Yangjiabu kites in Weifang, this study anticipates future directions and trends, offering novel insights and solutions for local folk art and design innovation.

The study discerns that Yangjiabu kites are emblematic of localized craftsmanship, shaped by the region's distinctive ecological milieu, embodying local wisdom and identity. However, contemporary trends toward mass production and cost efficiency have diluted the artistry and cultural essence of modern kites. Hence, preserving the essence of kite art amidst evolving paradigms necessitates careful consideration of what to retain and what to discard.

Through historical documentation and field research, the study scrutinizes various facets of kite art production, including tools, techniques, materials, and socio-economic influences, aiming to enrich understanding and perpetuate its cultural legacy. By contextualizing kite art within broader socio-cultural narratives, this research illuminates the evolution of its symbolic significance and societal interactions, while also exploring avenues for modern cultural reinterpretation. This endeavor holds profound implications for reconciling economic development with folk culture, bridging generational aesthetic gaps, and fostering a deeper appreciation of cultural heritage.

In essence, Weifang kites epitomize the fusion of history, society, and culture unique to the region. Through anthropological inquiry and socio-historical analysis, this study endeavors to elevate awareness and appreciation of Weifang's folk culture, embedding it within the broader cultural value chain. By exploring the genesis, evolution, and management of folk art culture, stakeholders are empowered to innovate and design products that honor its rich heritage. Thus, this study advocates for the integration of traditional folk culture into contemporary design practices, paving the way for its preservation, revitalization, and sustainable utilization in modern society.

เป็นศิลปะพื้นบ้าน ที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวฝังตัวอยู่ด้วยความสำคัญทางวัฒนธรรม ที่ลึกซึ้งมาจากการปฏิบัติต่อชุมชน ที่ยาวนานมันเป็นองค์ประกอบสำคัญของโครงสร้างทางสังคมในท้องถิ่นสะท้อนให้เห็นถึงโครงสร้างองค์กรคุณค่า และวิถีชีวิตในภูมิภาคนอกเหนือจากสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมแล้วว่า วทำหน้า ที่เป็นยานพาหนะสำหรับการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมสนับสนุนการทำงานร่วมกันของชุมชน และรักษาความทรงจำ และความรู้สึกร่วมกันนอกจากนี้ การผลิต และการค้าของว่า งยังส่งผลให้เศรษฐกิจในท้องถิ่นมีโอกาสการจ้างงาน และการปรับตัวดีขึ้นของเศรษฐกิจแก่ผู้อยู่อาศัยอย่างไรก็ตาม ท่ามกลางความต้องการทางวัฒนธรรม ที่กำลังพัฒนาขึ้น และความต้องการ ที่เพิ่มมากขึ้นสำหรับผลิตภัณฑ์ทางวัฒนธรรมมีความจำเป็น ที่จะต้องคิดว่า ขุนนางจะสามารถปรับตัวเข้ากับแนวโน้มทางสังคมร่วมสมัยได้อย่างไรในขณะ ที่สนับสนุนนวัตกรรมทางวัฒนธรรม การศึกษาเชิงคุณภาพนี้ ใช้กรอบความคิดของชีวิตสังคม และนวัตกรรมทางวัฒนธรรมเพื่อไล่ตามวัตถุประสงค์หลักสามประการคือ การตรวจสอบความสวยงามวิวัฒนาการทางประวัติศาสตร์ และสังคมวัฒนธรรมบริบทของการทำครัวในย่างกุ้งฟางประเทศจีนการตรวจสอบแรงผลักดันทางสังคมโดยรอบว่า ว ที่เกี่ยวข้องกับระบบนิเวศทางวัฒนธรรม และการก่อตัวของห่วงโซ่มูลค่าและฉายภาพวิถีการพัฒนา ที่อาจเกิดขึ้นสำหรับศิลปะว่า วในแยงจิบูเหวยฟางจังหวัดชานดองการศึกษานี้ คาดการณ์ทิศทาง และแนวโน้มในอนาคต ที่จะนำเสนอข้อมูลเชิงลึก และการแก้ปัญหาสำหรับศิลปะพื้นบ้าน และนวัตกรรมการออกแบบ การศึกษา ที่ฉลาดว่า ขุนนางยังจิอาบูคิทเป็นสัญลักษณ์ของงานฝีมือท้องถิ่น ที่สร้างขึ้นโดยกองกำลังนิเวศ ที่โดดเด่นของภูมิภาคภูมิปัญญา และอัตลักษณ์ท้องถิ่น ที่เป็นเอกลักษณ์อย่างไรก็ตาม แนวโน้มร่วมสมัย ที่มีต่อการผลิตจำนวนมาก และประสิทธิภาพของต้นทุนได้ลดเลือนศิลปะ และสาระสำคัญทางวัฒนธรรมของว่า ว ที่ทันสมัยดังนั้น การรักษาแก่นแท้ของว่า วในระหว่า ง ที่กำลังพัฒนากระบวนทัศน์ต่าง ๆ จำเป็นต้องพิจารณาอย่างรอบคอบว่า จะเก็บอะไรไว้ และอะไรไว้จะทิ้งไป การศึกษาได้พิจารณาถึงแง่มุมต่าง ๆ ของการผลิตว่า ว ซึ่งรวมถึงเครื่องมือเทคนิควัสดุ และอิทธิพลทางเศรษฐกิจ และสังคม ที่มุ่งเน้นเพื่อเพิ่มความเข้าใจ และส่งต่อมรดกทางวัฒนธรรมของตนงานวิจัยนี้ แสดงให้เห็นถึงวิวัฒนาการของความสำคัญทางสัญลักษณ์ และปฏิสัมพันธ์ทางสังคมในขณะเดียวกันก็สำรวจหนทางสำหรับการตีความวัฒนธรรมสมัยใหม่ความพยายามนี้ มีผลกระทบอย่างลึกซึ้งต่อการฟื้นฟูการพัฒนาทางเศรษฐกิจกับวัฒนธรรมพื้นบ้านช่องว่า งด้านความงาม ที่ครอบคลุมทั่วไป และสนับสนุนความซาบซึ้งของมรดกทางวัฒนธรรม ที่ลึกซึ้ง ในสาระสำคัญว่า วเหวยฟางครอบคลุมถึงการผสมผสานของประวัติศาสตร์สังคม และวัฒนธรรม ที่เป็นเอกลักษณ์ของภูมิภาคด้วยการสอบถามทางมานุษยวิทยา และการวิเคราะห์ทางประวัติศาสตร์ทางสังคมการศึกษานี้ ได้พยายาม ที่จะยกระดับความตระหนักรู้ และความซาบซึ้งของวัฒนธรรมพื้นบ้านของเหวยฟางผู้มีส่วนได้ส่วนเสียได้รับมอบหมายให้สร้างนวัตกรรม และการออกแบบผลิตภัณฑ์ ที่ให้เกียรติมรดก ที่อุดมไปด้วยดังนั้น การศึกษานี้ จึงสนับสนุนการรวมวัฒนธรรมพื้นบ้านดั้งเดิมเข้ากับแนวทางปฏิบัติการออกแบบร่วมสมัยปูทางสำหรับการรักษาการมีชีวิตชีวา และการใช้ประโยชน์อย่างยั่งยืนในสังคมสมัยใหม่