RESERVOIR OPERATION RULE CURVE IN THE MUN RIVER BASIN BY MULTI-OBJECTIVE FUNCTION OF MULTIRESERVOIR SYSTEM and LIMITATION

Abstract

Reservoir management must be carried out considering the uncertainties of nature and water demand, including changes in rainfall, inflow and water consumption. Effective reservoir management requires techniques or methods that can predict future conditions using relevant historical and current data to support decision-making and preparation. This study aims to develop a decision support system alternative for reservoir operation of network dams by finding the appropriate control curve to generate alternatives under the following scenarios: normal overflow flood and maximum normal overflow flood. The White Shark Optimization (WSO) technique is applied to the HEC RAS ​​model as a reservoir representative to evaluate the decision alternatives for the network reservoir system in Thailand, which consists of Rasi Salai Dam, Hua Na Dam and Tha Noi Dam. The model is developed to show the relationship between water storage and water release from Rasi Salai Dam, Hua Na Dam and Tha Noi Dam in the Mun and Chi River basins, which affect the flood in Si Sa Ket and Ubon Ratchathani provinces. By controlling the water level at 119.00 m MSL at the M.9 water monitoring station in Si Sa Ket Province and 112.00 m MSL at the M.7 water monitoring station in Ubon Ratchathani Province, the HEC-RAS model was used to create a representative river basin model. Data from the M.5, M.7, M.9, M.182, and M.20A water monitoring stations during 2019-2022 were compared with the water release data from Rasi Salai Dam, Hua Na Dam, and Tha Noi Dam to find the relationship. The study found that the obtained rule graph format is similar to the current rule graph. This new rule graph is used to create a model of the reservoir system of Rasi Salai Dam, Hua Na Dam, and Tha Noi Dam to assess the flood situation in long-term operation. The study found that the use of the water level relationship model to control water release of the three dams is more effective than releasing water without joint management.

การจัดการอ่างเก็บน้ำต้องดำเนินการโดยพิจารณาจากความไม่แน่นอนของธรรมชาติและความต้องการน้ำ รวมถึงการเปลี่ยนแปลงของปริมาณน้ำฝน ปริมาณน้ำที่ไหลเข้าอ่างเก็บน้ำ และปริมาณน้ำที่ใช้ การจัดการอ่างเก็บน้ำอย่างมีประสิทธิภาพต้องใช้เทคนิคหรือวิธีการที่สามารถคาดการณ์สภาวะในอนาคตได้ โดยใช้ข้อมูลที่เกี่ยวข้องในอดีตและข้อมูลปัจจุบันเพื่อช่วยในการตัดสินใจและเตรียมการ การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาแนวทางเลือกระบบสนับสนุนการตัดสินใจสำหรับ การปฏิบัติการอ่างเก็บน้ำของเขื่อนแบบเครือข่ายโดยการหาโค้งควบคุมที่เหมาะสมนำไปสร้าง ทางเลือกใภายใต้สถานการณ์ คือ สถานการณ์น้ำท่วมจากการไหลล้นปกติ และสถานการณ์น้ำท่วมจากการไหลล้นปกติสูงสุด โดยประยุกต์ใช้เทคนิค White Shark Optimization (WSO) ที่เชื่อมโยงกับแบบจำลอง HEC RAS ที่ใช้เป็นตัวแทนอ่างเก็บน้ำเพื่อประเมินทางเลือกในการตัดสินใจสำหรับระบบอ่างเก็บน้ำเครือข่ายในประเทศไทย ซึ่งประกอบด้วย เขื่อนราษีไศล เขื่อนหัวนา และเขื่อนธาตุน้อย พัฒนาแบบจำลองเพื่อแสดงความสัมพันธ์ระหว่างการกักเก็บน้ำและการปล่อยน้ำจากเขื่อนราษีไศล เขื่อนหัวนา และเขื่อนธาตุน้อยในลุ่มน้ำมูลและชี ซึ่งส่งผลกระทบต่อน้ำท่วมในจังหวัดศรีสะเกษและอุบลราชธานี โดยควบคุมระดับน้ำไว้ที่ 119.00 ม.รทก. ที่สถานีตรวจวัดน้ำ M.9 จังหวัดศรีสะเกษ และ 112.00 ม.รทก. ที่สถานีตรวจวัดน้ำ M.7 จังหวัดอุบลราชธานี โดยใช้แบบจำลอง HEC-RAS เพื่อสร้างแบบจำลองลุ่มน้ำตัวแทน ข้อมูลจากสถานีตรวจวัดน้ำ M.5 M.7 M.9 M.182 และ M.20A ในช่วงปี 2562-2565 นำมาเปรียบเทียบข้อมูลการระบายน้ำของเขื่อนราษีไศล เขื่อนหัวนา และเขื่อนธาตุน้อย เพื่อหาความสัมพันธ์ ผลการศึกษาพบว่ารูปแบบกราฟกฎเกณฑ์ที่ได้มามีความคล้ายคลึงกับกราฟกฎเกณฑ์ปัจจุบัน กราฟกฎเกณฑ์ใหม่นี้ใช้สร้างแบบจำลองระบบอ่างเก็บน้ำของเขื่อนราษีไศล เขื่อนหัวนา และเขื่อนธาตุน้อย เพื่อประเมินสถานการณ์น้ำท่วมในการปฏิบัติงานระยะยาว ผลการศึกษาพบว่าการใช้แบบจำลองความสัมพันธ์ของระดับน้ำเพื่อควบคุมการระบายน้ำของเขื่อนทั้ง 3 แห่งมีประสิทธิภาพดีกว่าการปล่อยน้ำโดยไม่จัดการร่วมกัน