Developing the Smart Classroom Environment Model to Enhance Innovative Thinking and Digital Literacy for Students of Rajabhat University

Abstract

This research aims to: 1) study the current conditions that support innovative thinking and digital literacy, 2) develop the SCID model for smart classrooms, 3) examine the outcomes of the model implementation, and 4) evaluate the appropriateness of the model. The research was conducted in four phases: Phase 1 involved studying the current state of learning environments; Phase 2 focused on developing the SCID model and research tools; Phase 3 implemented the model with students; and Phase 4 evaluated and validated the model. The research samples included: 1) 245 faculty members from the Faculty of Education at Northeastern Rajabhat Universities, selected through simple random sampling; 2) seven educational and technology experts; 3) seven experts for research tool validation; 4) six specialists in expert panel discussions; and 5) 23 undergraduate students enrolled in a course on Technology and Innovation for Learning. Research tools included the SCID model, a questionnaire on physical, psychological, social, and technological learning environments, in-depth interview guides, satisfaction evaluation forms, and SCID model implementation tests. Data analysis employed frequency, percentage, mean, standard deviation, and dependent t-tests, while qualitative data were analyzed using content analysis.

The findings were as follows:

The current classroom conditions promoting physical, psychological, social, and technological aspects were problematic at a high level, with the need for improvement rated as very high. In-depth interviews with instructors revealed that these four aspects should be enhanced to better align with contemporary teaching and learning needs.

The SCID model for promoting innovative thinking and digital literacy among students at Nakhon Ratchasima Rajabhat University consisted of key components: inputs (physical environment), processes (psychological, social, and technological environments), outputs (digital literacy skills), and outcomes (innovative thinking), along with supporting research tools.

The implementation of the model showed improved innovative thinking and digital literacy among students. Post-implementation evaluations revealed significantly higher learning outcomes and satisfaction with the physical, psychological, social, and technological environments at the highest level. Post-test scores were significantly higher than pre-test scores at the .05 level.

The SCID Model was evaluated and reviewed by six experts to assess its suitability for implementation in educational settings. The findings revealed that 33.33% of the experts agreed that the model is appropriate and can be effectively applied in teaching and learning contexts. Meanwhile, 66.66% of the experts suggested that the model is generally appropriate but recommended incorporating additional elements to enhance its completeness and optimize its application in educational practices. These insights indicate the potential of the SCID Model to support effective teaching and learning while emphasizing the importance of further refinement for maximum efficiency

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบันที่ส่งเสริมการคิดเชิงนวัตกรรมและการรู้ดิจิทัล 2) พัฒนาโมเดล SCID สำหรับห้องเรียนอัจฉริยะ 3) ศึกษาผลการทดลองใช้โมเดล และ 4) ประเมินความเหมาะสมของโมเดล การวิจัยแบ่งออกเป็น 4 ระยะ: ระยะที่ 1 การศึกษาสภาพปัจจุบันของสภาพแวดล้อมการเรียนรู้ ระยะที่ 2 การพัฒนาโมเดล SCID และเครื่องมือการวิจัย ระยะที่ 3 การทดลองใช้โมเดลกับนักศึกษา และระยะที่ 4 การประเมินและรับรองโมเดล ตัวอย่างวิจัยประกอบด้วย 1) อาจารย์คณะครุศาสตร์จากมหาวิทยาลัยราชภัฏภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 245 คน โดยการสุ่มอย่างง่าย 2) ผู้เชี่ยวชาญด้านการศึกษาและเทคโนโลยี 7 คน 3) ผู้เชี่ยวชาญด้านการตรวจสอบคุณภาพเครื่องมือวิจัย 7 คน 4) ผู้ทรงคุณวุฒิในการสัมมนาอิงผู้เชี่ยวชาญ 6 คน และ 5) นักศึกษาที่เรียนวิชาเทคโนโลยีและนวัตกรรมเพื่อการเรียนรู้ จำนวน 23 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ โมเดลสภาพแวดล้อมห้องเรียนอัจฉริยะฯ แบบสอบถามเกี่ยวกับสภาพแวดล้อมการเรียนรู้ ด้านกายภาพ จิตภาพ สังคม และเทคโนโลยี แบบสัมภาษณ์เชิงลึก แบบประเมินความพึงพอใจ แบบทดสอบการใช้โมเดล SCID สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ t-test (Dependent Samples) ข้อมูลเชิงคุณภาพถูกวิเคราะห์ด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา

ผลการวิจัยพบว่า

1) สภาพปัจจุบันห้องเรียนที่ส่งเสริมด้านกายภาพ จิตภาพ สังคม และเทคโนโลยีพบปัญหาโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก และมีความต้องการในการจัดสภาพแวดล้อมทั้ง 4 ด้าน อยู่ในระดับมากที่สุด และจากการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้สอนพบว่า สภาพแวดล้อมทั้ง 4 ด้าน ควรมีการส่งเสริมให้มีการพัฒนาให้เหมาะสมกับการเรียนการสอนในยุคปัจจุบัน

2) โมเดลสภาพแวดล้อมห้องเรียนอัจฉริยะที่ส่งเสริมการคิดเชิงนวัตกรรมและการรู้ดิจิทัล สำหรับนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา (SCID Model) มีองค์ประกอบหลัก ได้แก่ ปัจจัยนำเข้า (สภาพแวดล้อมทางกายภาพ) กระบวนการเรียนรู้ (สภาแวดล้อมทางจิตภาพ, สภาพแวดล้อมทางสังคม, สภาพแวดล้อมทางเทคโนโลยี) ผลผลิต (เช่น ทักษะการรู้ดิจิทัล) และผลลัพธ์ (การคิดเชิงนวัตกรรม) ร่วมกับเครื่องมือวิจัยต่าง ๆ

3) ผลการใช้โมเดลแสดงให้เห็นว่าผู้เรียนมีทักษะการคิดเชิงนวัตกรรมและการรู้ดิจิทัลจากการประเมินของผู้สอนเมื่อเปรียบเทียบระหว่างก่อนใช้โมเดลฯและหลังใช้โมเดลฯ พบว่าอยู่ในระดับที่สูงขึ้น มีความพึงพอใจต่อสภาพแวดล้อมด้านกายภาพ จิตภาพ สังคม และเทคโนโลยี ภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด และคะแนนหลังเรียนของผู้เรียนสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

4) SCID Model ได้รับการประเมินและรับรองจากผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 6 ท่าน พบว่า 33.33% ของผู้ทรงคุณวุฒิเห็นว่าโมเดลมีความเหมาะสมและสามารถนำไปใช้ในการจัดการเรียนการสอนได้จริง และผู้ทรงคุณวุฒิอีก 66.66 % เห็นว่า โมเดลมีความเหมาะสมแล้วแต่หากเพิ่มเติมบางส่วนเข้าไปเพื่อให้โมเดลมีความสมบูรณ์ครบถ้วนและนำไปประยุกต์ใช้ในการเรียนการสอนจะเกิดประสิทธิภาพดียิ่งขึ้นได้