Enhancing Creative Problem-Solving Abilities in Early childhood through Design Thinking play Integrated with storytelling

Abstract

The objectives of this research 1) Compare the creative problem-solving abilities of preschool children before and after learning. 2) Compare the creative problem-solving abilities between the experimental group and the control group of preschool children. The sample consisted of 20 preschool children aged 5-6 years, studying in Kindergarten Year 3, Semester 1, Academic Year 2024, at Tha Khantho Municipal School. The participants were selected using multi-stage sampling. The experimental group comprised 10 children from Kindergarten Year 3/1, while the control group included 10 children from Kindergarten Year 3/2. The research instruments included 24 experiential activity plans for outdoor play integrated with design-based play and storytelling. 24 standard outdoor experiential activity plans. Three creative problem-solving ability assessment forms for preschool children with reliability values of 0.79, 0.73, and 0.61, respectively. The research design employed a experimental control group pretest-posttest design over 6 weeks. Data analysis utilized mean, standard deviation, Wilcoxon Signed Rank Test, and Mann-Whitney U Test.

The research results showed that

1. After the experiment, both the experimental and control groups exhibited significantly higher creative problem-solving abilities compared to pre-experiment levels (p < .05).

2. The experimental group demonstrated significantly higher creative problem-solving abilities than the control group after the experiment (p < .05).

การวิจัยในครั้งนี้มีความมุ่งหมายของการวิจัย 1) เพื่อเปรียบเทียบความสามารถด้านการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ก่อนเรียนและหลังเรียนของเด็กปฐมวัยทั้งกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลอง2) เพื่อเปรียบเทียบความสามารถด้านการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ของเด็กปฐมวัยกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ เป็นเด็กปฐมวัยที่มีอายุระหว่าง 5 - 6 ปี กำลังศึกษาอยู่ในชั้นอนุบาลปีที่ 3 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2567 โรงเรียนเทศบาลท่าคันโท จำนวน 20 คน ซึ่งได้มาโดยวิธีการสุ่มแบบหลายขั้นตอน (Multi-stage random sampling) กลุ่มทดลองเป็นเด็กชั้นอนุบาลปีที่ 3/1 จำนวน 10 คน และกลุ่มควบคุมเป็นเด็กชั้นอนุบาลปีที่ 3/2 จำนวน 10 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แผนการจัดประสบการณ์กลางแจ้งด้วยการเล่นเชิงออกแบบร่วมกับนิทาน จำนวน 24 แผน แผนการจัดประสบการณ์กลางแจ้งปกติ จำนวน 24 แผน และแบบวัดความสามารถด้านการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ของเด็กปฐมวัย จำนวน 3 ฉบับ มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.79 0.73 และ 0.61 ตามลำดับ แบบแผนการวิจัยเป็นการวิจัยเชิงทดลองแบบ (Control Group Pretest Posttest Design) ระยะเวลาที่ใช้ในการวิจัย 6 สัปดาห์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติที่ใช้การวิเคราะห์ข้อมูลคือ สถิติ Wilcoxon Signed Rank Test. และ สถิติ Mann-Whitney U test.

ผลการวิจัยพบว่า

1. เด็กปฐมวัยกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมมีความสามารถด้านการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

2. เด็กปฐมวัยกลุ่มทดลองมีความสามารถด้านการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์สูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05