Development of the Program to Promoting Creative Learning Management Competencies of B.Ed. Students

Abstract

This research aimed to: 1) identify the components and indicators of creative learning management competency among B.Ed. students 2) examine the current and desired conditions, as well as the methods for enhancing such competencies 3) develop a program to enhance creative learning management competency 4) evaluate the effectiveness of the developed program. The target group consisted of 60 second-year students majoring in Early Childhood Education, Faculty of Education and Human Development, Chaiyaphum Rajabhat University. Participants were selected through cluster random sampling. Research instruments included Program to Promoting Creative Learning Management Competencies of B.Ed. Students, a knowledge test on creative instructional design, a competency assessment form, and a satisfaction questionnaire. Data were analyzed using basic statistics, including mean, standard deviation, and dependent t-test.

The findings were as follows:

1. The competency framework consisted of 6 components and 34 indicators: (1) creative lesson planning and design (6 indicators), (2) subject matter knowledge (6 indicators), (3) creative instructional design (5 indicators), (4) creative learning process management (6 indicators), (5) utilization and development of instructional media and innovations (5 indicators), and (6) assessment and evaluation (6 indicators).

2. The current condition of creative learning management competency was rated at a moderate level overall, while the desired condition was rated at a high level across all components.

3. The Creative Learning Management Competency Enhancement Program was evaluated in terms of accuracy, appropriateness, usefulness, and feasibility, with the overall results rated at a high level. The program was structured based on the following instructional principles and processes: Step 1: Activation of prior experiences, Step 2: Content acquisition and development, Step 3: Application or implementation in various situations, Step 4: Evaluation and reflection

4. The results of the program implementation revealed that participants’ post-test scores were significantly higher than their pre-test scores at the .05 significance level. Their creative learning management competency was rated at the highest level, and their satisfaction with the program was also at the highest level.

การวิจัยครั้งนี้มีความมุ่งหมาย 1) เพื่อศึกษาองค์ประกอบและตัวชี้วัดสมรรถนะการจัดการเรียนรู้อย่างสร้างสรรค์ของนักศึกษาวิชาชีพครู 2) เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบัน และสภาพที่พึงประสงค์ วิธีการเสริมสร้างสมรรถนะการจัดการเรียนรู้อย่างสร้างสรรค์ของนักศึกษาวิชาชีพครู 3) เพื่อพัฒนาโปรแกรมส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้อย่างสร้างสรรค์ของนักศึกษาวิชาชีพครู 4) เพื่อศึกษาผลการใช้โปรแกรมส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้อย่างสร้างสรรค์ของนักศึกษาวิชาชีพครูได้ กลุ่มตัวอย่าง คือ นักศึกษาสาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย คณะครุศาสตร์และการพัฒนามนุษย์ มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิชั้นปีที่ 2 จำนวน 60 คน โดยการสุ่มแบบแบ่งกลุ่ม (cluster random sampling) เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ โปรแกรมส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้อย่างสร้างสรรค์ แบบทดสอบความรู้ความเข้าใจการออกแบบการจัดการเรียนรู้อย่างสร้างสรรค์ แบบประเมินทักษะและคุณลักษณะการจัดการเรียนรู้อย่างสร้างสรรค์ และแบบประเมินความพึงพอใจ สถิติพื้นฐานที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่า t-test dependent

ผลการวิจัย ดังนี้

1. องค์ประกอบและตัวบ่งชี้สมรรถนะการจัดการเรียนรู้อย่างสร้างสรรค์ของนักศึกษาวิชาชีพครู ประกอบไปด้วย 6 องค์ประกอบ 34 ตัวบ่งชี้ ได้แก่ 1) การวางแผนออกแบบแผนการเรียนรู้อย่างสร้างสรรค์ 6 ตัวบ่งชี้ 2) องค์ความรู้ตามสาระการเรียนรู้ 6 ตัวบ่งชี้ 3) การออกแบบแผนการเรียนรู้อย่างสร้างสรรค์ 5 ตัวบ่งชี้ 4) การจัดกระบวนการเรียนรู้อย่างสร้างสรรค์ 6 ตัวบ่งชี้ 5) การใช้และพัฒนาสื่อนวัตกรรมในการจัดการเรียนรู้ 5 ตัวบ่งชี้ 6) การวัดและประเมินผล 6 ตัวบ่งชี้

2. สภาพปัจจุบันในการส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้อย่างสร้างสรรค์ของนักศึกษาวิชาชีพครู โดยรวมทุกองค์ประกอบอยู่ในระดับปานกลาง และสภาพที่พึงประสงค์ในการส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้อย่างสร้างสรรค์ของนักศึกษาวิชาชีพครู โดยรวมทุกองค์ประกอบอยู่ในระดับมากที่สุด

3. โปรแกรมส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้อย่างสร้างสรรค์ พบว่า การประเมินด้านความถูกต้อง ความเหมาะสม ด้านความเป็นประโยชน์ และด้านความเป็นไปได้ ผลรวมทุกด้านอยู่ในระดับมาก โดยมีหลักการและกระบวนการเรียนรู้ ดังนี้ ขั้นที่ 1 ขั้นเตรียมพร้อมประสบการณ์เดิม, ขั้นที่ 2 ขั้นเนื้อหา และการพัฒนา, ขั้นที่ 3 ขั้นทดลองใช้ในสถานการณ์ต่าง ๆ หรือประยุกต์ใช้, ขั้นที่ 4 ขั้นการประเมินผลและสะท้อนความคิด

4. การศึกษาผลการใช้โปรแกรมส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้อย่างสร้างสรรค์ นักศึกษาวิชาชีพครู พบว่า หลังการจัดโปรแกรมส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้อย่างสร้างสรรค์ นักศึกษาวิชาชีพครูมีคะแนนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 มีทักษะและคุณลักษณะในการจัดการเรียนรู้อย่างสร้างสรรค์อยู่ในระดับมากที่สุด นักศึกษาวิชาชีพครูมีความพึงพอใจต่อการเรียนโดยใช้โปรแกรมส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้อย่างสร้างสรรค์อยู่ในระดับมากที่สุด