Supply Chain Management for Value Creation of Buffalo in Thailand

Abstract

Supply Chain Management for the Generation of Enhanced Value in Domestic Buffalo intends to conduct a comprehensive examination of the stakeholders involved in the buffalo industry within Thailand. This manuscript delineates the value chain framework pertinent to Thailand's buffalo sector and investigates the determinants influencing consumer acceptance of buffalo-derived products in Thailand. The present study employs a mixed-methods research approach; wherein qualitative methodologies are utilized to gather data for the purpose of examining the stakeholders involved in the buffalo industry in Thailand through comprehensive interviews. The research encompasses in-depth interviews alongside documentary research, with the data collection sample comprising 20 buffalo farmers, 10 buffalo entrepreneurs, 5 producers of buffalo-related products, and 6 representatives from department of livestock development. The analysis delineates key stakeholders, primary stakeholders, and secondary stakeholders, employing stakeholder mapping tools for the data interpretation. This analysis culminates in the presentation of the value chain model pertinent to Thailand's buffalo industry.

According to the study, the results show that the buffalo industry in Thailand cannot be systematically linked from upstream to downstream because not every stakeholder group can link the role of each group. The stakeholders in the Thai buffalo supply chain from the outset include: primary supplier, raw material manufacturer, manufacturer and developer of medicines and medical supplies. Municipalities, universities, funding sources and government agencies involved in increasing and quality control the production of goods and services. Business groups that can be classified as general consumption processing groups, health and beauty processing group, consumer group. The agricultural group, the tourism group and the market group consist of domestic and foreign markets collecting quantitative data to determine the factors affecting consumers' acceptance of buffalo products in Thailand is part of linking the downstream process to find out the factors from the perspective of the consumer group of 385 cases nationwide. The instrument for collecting data is questionnaires to determine direct and indirect influences. The results showed that the majority of the sample knew that buffalo were important in agriculture find out about the availability of buffalo consumables. The results of analyzing the effect of the confidence variables on the role of transfer on the cognitive variables and the acceptance variables showed that consumer trust partial mediation between consumer perception and consumer acceptance. Suggestions for future research include conducting comparative case studies in countries that have successfully achieved commercial development to identify concrete policy development models. Additionally, increasing the use of quantitative analysis is recommended to enhance the clarity and detail of the findings. Specifically, analyzing factors contributing to success in each aspect with a focus on specific environmental factors will help provide greater clarity in overall integration.

การจัดการโซ่อุปทานเพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มกระบือในประเทศมีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียของอุตสาหกรรมกระบือในประเทศไทย นำเสนอรูปแบบโซ่คุณค่าของอุตสาหกรรมกระบือของประเทศไทยและศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการยอมรับผลิตภัณฑ์จากกระบือของผู้บริโภคในประเทศไทย งานวิจัยใช้กระบวนการวิจัยแบบผสมผสานโดย ในกระบวนการวิจัยเชิงคุณภาพใช้รวบรวมข้อมูลเพื่อวิเคราะห์ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียของอุตสาหกรรมกระบือในประเทศไทยด้วยวิธีการสัมภาษณ์เจาะลึก (In-depth interview) และการตรวจสอบเอกสาร (Documentary Research) กลุ่มตัวอย่างในการรวบรวมข้อมูลที่ประกอบด้วยกลุ่มเกษตรกรผู้เลี้ยงกระบือจำนวน 20 ราย กลุ่มเกษตรกรผู้เลี้ยงและเป็นผู้ประกอบการเกี่ยวกับกระบือจำนวน 10 ราย ผู้ประกอบการที่เกี่ยวข้องกับผลิตภัณฑ์ที่มาจากกระบือ จำนวน 5 ราย กรมปศุสัตว์ 6 พื้นที่ ข้อมูลที่รวบรวมได้เข้าสู่การถอดเนื้อหาเพื่อการวิเคราะห์ผู้มีส่วนใดส่วนเสีย (Stakeholders Management) เพื่อวิเคราะห์อุตสาหกรรมกระบือ พบว่าผู้มีส่วนได้ส่วนเสียประกอบด้วยผู้มีส่วนได้ส่วนเสียหลัก (key stakeholders) ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียขั้นพื้นฐาน (primary stakeholders) และมีส่วนได้ส่วนเสียขั้นรอง (secondary stakeholders) และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยเครื่องมือ Stakeholder Mapping เพื่อนำเสนอรูปแบบโซ่คุณค่าของอุตสาหกรรมกระบือของประเทศไทย

สามารถจัดกลุ่มตามความสำคัญของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียออกเป็น 4 กลุ่ม ผลที่ได้พบว่าการที่อุตสาหกรรมกระบือในประเทศไทยไม่สามารถเชื่อมโยงตั้งแต่ต้นน้ำจนถึงปลายน้ำได้อย่างเป็นระบบเนื่องจากแต่ละกลุ่มของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียไม่สามารถเชื่อมโยงบทบาทของแต่ละกลุ่มได้ กลุ่มผู้มีส่วนได้ส่วนเสียในโซ่อุปทานของกระบือไทยตั้งแต่ต้นน้ำประกอบด้วย ผู้เลี้ยงกระบือ(Initial supplier) ผู้ผลิตวัตถุดิบ ผู้ผลิตและพัฒนายาและเวชภัณฑ์ ชุมชน มหาวิทยาลัย แหล่งเงินทุน หน่วยงานรัฐที่เกี่ยวข้องกับกระบวนการเลี้ยงและควบคุมคุณภาพจนถึงการผลิตสินค้าและบริการ กลุ่มธุรกิจที่สามารถจำแนกได้เป็นกลุ่มแปรรูปเพื่อบริโภคทั่วไป กลุ่มแปรรูปด้านสุขภาพและความงาม กลุ่มอุปโภค กลุ่มเกษตร กลุ่มทท่องเที่ยว และตลาดจะประกอบด้วยตลาดในประเทศและต่างประเทศ ในการรวบรวมข้อมูลเชิงปริมาณเพื่อมุ่งหาปัจจัยที่ส่งผลต่อการยอมรับผลิตภัณฑ์จากกระบือของผู้บริโภคในประเทศไทยเป็นส่วนของการเชื่อมโยงกระบวนการปลายน้ำเพื่อหาปัจจัยในมุมของกลุ่มผู้บริโภคจำนวน 385 รายทั่วประเทศ รวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถามเพื่อหาอิทธิพลทางตรงและทางอ้อม ผลที่ได้พบว่ากลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่ทราบว่ากระบือมีความสำคัญในการเกษตร ทราบถึงการมีสินค้าอุปโภคบริโภคที่มาจากกระบือ ผลการวิเคราะห์ผลของตัวแปรความเชื่อมั่นในบทบาทของส่งผ่านไปยังตัวแปรการยอมรับรู้และการยอมรับของ พบว่าความเชื่อมั่นของผู้บริโภคมีอิทธิพลบางส่วน (Partial mediation) ระหว่างการรับรู้ของผู้บริโภคและการยอมรับของผู้บริโภค ข้อเสนอแนะในการวิจัยในอนาคต คือ เพิ่มการศึกษาเชิงเปรียบเทียบกรณีศึกษาในประเทศที่ประสบความมสำเร็จในการพัฒนาเชิงพาณิชย์เพื่อหาต้นแบบการพัฒนาเชิงนโยบายอย่างเป็นรูปธรรม และเพิ่มการวิเคราะห์เชิงปริมาณ เพื่อให้การวิเคราะห์มีรายละเอียดที่ชัดเจนในส่วนของการวิเคราะห์เชิงปริมาณ การวิเคราะห์หาปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในแต่ละส่วนอย่างละเอียดด้วยปัจจัยแวดล้อมเฉพาะเจาะจงจะทำให้การบูรณาการในภาพรวมมีความชัดเจนเพิ่มมากขึ้น