Development of Tourism Management in the Lower Northeastern Provinces Cluster 1 of Thailand

Abstract

This research aimed to: 1) analyze key causal factors influencing tourism management development in the Lower Northeastern Region 1 of Thailand; 2) construct a causal relationship model among factors influencing tourism management development in the Lower Northeastern Region 1 of Thailand; and 3) propose policy guidelines for tourism management development in the Lower Northeastern Region 1 of Thailand. The study employed mixed methods research, collecting quantitative data from a survey of 540 stakeholders and qualitative data through in-depth interviews and focus group discussions from 44 key informants across Nakhon Ratchasima, Chaiyaphum, Buriram, and Surin provinces. Data analysis included descriptive and inferential statistics such as multiple regression analysis, confirmatory factor analysis (CFA), and structural equation modeling (SEM) to examine relationships between variables and their direct, indirect, and total effects. Additionally, policy recommendation models were developed and validated by 32 experts.

The findings revealed that logistics management, intellectual capital, creative economy, and policy implementation significantly influenced tourism management development, collectively predicting overall tourism management development (R² = 0.72, p < 0.01). The measurement model demonstrated acceptable fit indices (CFI = 0.94, RMSEA = 0.06, SRMR = 0.04). Path analysis identified intellectual capital as having the strongest direct influence (β = 0.45, p < 0.01), followed by creative economy (β = 0.30, p < 0.01) and logistics management (β = 0.20, p < 0.01), while policy implementation showed indirect effects through intellectual capital and creative economy. Notably, sustainable logistics (x̄= 3.56), financial transfers (x̄= 3.55), and information transfers (x̄= 3.24) played crucial roles. This study concludes that logistics management, intellectual capital, creative economy, and policy implementation dimensions are significant factors influencing tourism management development in the Lower Northeastern Region 1 of Thailand.

This research proposes policy guidelines to promote logistics management, intellectual capital development, creative economy-based tourism, practitioner knowledge enhancement, and concrete policy implementation. It also recommends strategies for strengthening policy resources, inter-organizational communication, implementing agencies, economic, social, and political conditions, and practitioner commitment to achieve the goal of "elevating tourism management and generating income," contributing to the well-being and quality of life of local residents.

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์ปัจจัยเชิงสาเหตุที่สำคัญที่มีอิทธิพลต่อการพัฒนาการจัดการท่องเที่ยวในกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง 1 ของประเทศไทย 2) สร้างแบบจำลองความสัมพันธ์เชิงสาเหตุระหว่างปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการพัฒนาการจัดการท่องเที่ยวในกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง 1 ของประเทศไทย และ 3) เสนอแนวทางเชิงนโยบายพัฒนาการจัดการท่องเที่ยวในกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง1 ของประเทศไทย การศึกษาใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน (Mixed methods research) โดยการเก็บข้อมูลเชิงปริมาณจากการสำรวจผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย จำนวน 540 คน และเก็บข้อมูลเชิงคุณภาพผ่านการสัมภาษณ์เชิงลึกและการสนทนากลุ่มจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 44 คน จากจังหวัดนครราชสีมา ชัยภูมิ บุรีรัมย์ และสุรินทร์ ทำการการวิเคราะห์ข้อมูลประกอบด้วยสถิติเชิงพรรณนาและสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ การวิเคราะห์สมการถดถอยพหุคูณ การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน (CFA) และการสร้างแบบจำลองสมการโครงสร้าง (SEM) เพื่อตรวจสอบความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรและผลกระทบทางตรง ทางอ้อม และโดยรวม นอกจากนี้ ยังมีการสร้างและยืนยันรูปแบบข้อเสนอแนวทางเชิงนโยบายโดยผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 32 คน

ผลการวิจัยพบว่า การจัดการโลจิสติกส์ ทุนทางปัญญา เศรษฐกิจสร้างสรรค์ และการนำนโยบายไปปฏิบัติมีอิทธิพลอย่างมีนัยสำคัญต่อการพัฒนาการจัดการท่องเที่ยว โดยสามารถร่วมกันทำนายการพัฒนาการจัดการท่องเที่ยวโดยรวม (R² = 0.72, p < 0.01) แบบจำลองการวัดแสดงค่าความสอดคล้องที่ยอมรับได้ (CFI = 0.94, RMSEA = 0.06, SRMR = 0.04) การวิเคราะห์เส้นทางระบุว่า ทุนทางปัญญามีอิทธิพลโดยตรงมากที่สุด (β = 0.45, p < 0.01) รองลงมาคือเศรษฐกิจสร้างสรรค์ (β = 0.30, p < 0.01) และการจัดการโลจิสติกส์ (β = 0.20, p < 0.01) ในขณะที่การนำนโยบายไปปฏิบัติมีผลกระทบทางอ้อมผ่านทุนทางปัญญาและเศรษฐกิจสร้างสรรค์ โดยปัจจัยโลจิสติกส์ที่ยั่งยืน (x̄ = 3.56) การส่งต่อทางการเงิน (x̄ = 3.55) และการส่งต่อข้อมูล (x̄ = 3.24) มีบทบาทสำคัญ การศึกษาครั้งนี้สรุปได้ว่า มิติการจัดการโลจิสติกส์ ทุนทางปัญญา เศรษฐกิจสร้างสรรค์ และการนำนโยบายไปสู่การปฏิบัติ เป็นปัจจัยสำคัญที่มีอิทธิพลต่อการพัฒนาการจัดการท่องเที่ยวในกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง 1 ของประเทศไทย

การศึกษานี้เสนอแนวทางเชิงนโยบายในการส่งเสริมการจัดการโลจิสติกส์ การพัฒนาทุนทางปัญญา การส่งเสริมเศรษฐกิจสร้างสรรค์ การพัฒนาความรู้ของผู้ปฏิบัติงาน และการนำนโยบายไปสู่การปฏิบัติที่เป็นรูปธรรม รวมถึงกลยุทธ์ส่งเสริมทรัพยากรนโยบาย การสื่อสารระหว่างองค์กร การเสริมสร้างหน่วยงานที่นำนโยบายไปปฏิบัติ การส่งเสริมเงื่อนไขทางเศรษฐกิจ สังคม และการเมือง และการเสริมสร้างความตั้งใจของผู้ปฏิบัติเพื่อมุ่งสู่เป้าหมายการยกระดับการจัดการท่องเที่ยว สร้างรายได้ และพัฒนาคุณภาพชีวิตของประชาชนในพื้นที่“ยกระดับการจัดการท่องเที่ยว สร้างรายได้” ความกินดี อยู่ดี มีสุข ของประชาชน