Food Security: A case study of Kalasin province households

Abstract

This study aims to examine the progress of Thailand’s achievement in food security from past to present, and to investigate the impact of income levels on household food security in Kalasin Province. Additionally, the study explores the relationship between financial factors and food security among the population in Kalasin, a province identified as economically and socially vulnerable. A mixed methods research approach was employed, combining secondary data analysis from the Global Food Security Index (GFSI) and macroeconomic indicators with primary data collected through a survey of 400 residents in Kalasin Province. The primary data were analyzed using Spearman’s rank correlation and Chi-square tests, complemented by in-depth interviews. The findings indicate that Thailand has made steady progress in food security, particularly in areas of food affordability and safety. However, income inequality and vulnerability to disasters remain key challenges to achieving equitable access to food. The quantitative analysis, supported by qualitative insights, revealed that food quality and safety are significant predictors of food security levels. Furthermore, analysis based on Engel’s Law found that lower-income households spend a higher proportion of their income on food, reflecting a state of nutritional vulnerability and food insecurity. Policy recommendations derived from this study include: promoting equitable income distribution, supporting the development of high-quality and safe food innovations, enhancing resilient local food systems, and strengthening localized food security monitoring mechanisms. These measures aim to reduce disparities and improve the overall quality of life by ensuring all individuals have adequate, safe, and sustainable access to food.

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพัฒนาการการบรรลุเป้าหมายความมั่นคงทางอาหารของประเทศไทยจากอดีตถึงปัจจุบัน และศึกษาผลกระทบระหว่างระดับรายได้ของประชากรในจังหวัดกาฬสินธุ์ต่อความมั่นคงทางอาหารในครัวเรือน รวมทั้งเพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยด้านการเงินกับความมั่นคงทางอาหารของประชากรในจังหวัดกาฬสินธุ์ โดยมุ่งเน้นพื้นที่ศึกษาในจังหวัดกาฬสินธุ์ ซึ่งเป็นจังหวัดที่มีความเปราะบางทางเศรษฐกิจและสังคม งานวิจัยนี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสานวิธี (Mixed Methods Research) ระหว่างการวิเคราะห์ข้อมูลทุติยภูมิจากดัชนีความมั่นคงอาหารโลก (GFSI) ข้อมูลทางเศรษฐกิจมหภาค และการเก็บข้อมูลปฐมภูมิผ่านแบบสอบถามจากประชากรในจังหวัดกาฬสินธุ์ จำนวน 400 คน โดยข้อมูลปฐมภูมิได้ถูกนำมาวิเคราะห์ความสัมพันธ์ทางโดยสถิติ โดยใช้การวิเคราะห์สหสัมพันธ์ของสเปียร์แมน (Spearman’s Rank Correlation) และไคสแควร์ (Chi – Square) พร้อมทั้งการสังเคราะห์ข้อมูลจากการสัมภาษณ์เชิงลึกจากประชาชนในจังหวัดกาฬสินธุ์ ซึ่งผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่า ประเทศไทยมีพัฒนาการด้านความมั่นคงทางอาหารที่ดีขึ้นอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะในด้านความสามารถในการซื้อและความปลอดภัยทางอาหาร อย่างไรก็ตาม ปัญหาความเหลื่อมล้ำด้านรายได้และความเปราะบางต่อภัยพิบัติยังคงเป็นอุปสรรคสำคัญที่ส่งผลต่อการเข้าถึงอาหารอย่างทั่วถึง การวิเคราะห์เชิงปริมาณที่มีความสอดคล้องกับการวิเคราะห์เชิงคุณภาพ พบว่า ตัวแปรด้านคุณภาพและความปลอดภัยของอาหารมีอิทธิพลอย่างมีนัยสำคัญต่อระดับความมั่นคงทางอาหาร ขณะที่การวิเคราะห์ค่าใช้จ่ายด้านอาหารโดยใช้กฎของเอ็งเกล (Engel’s Law) พบว่า ครัวเรือนที่มีรายได้ต่ำมีสัดส่วนการใช้จ่ายด้านอาหารสูงกว่าเมื่อเทียบกับรายได้ทั้งหมด ซึ่งสะท้อนถึงภาวะเปราะบางและความไม่มั่นคงในด้านโภชนาการ ข้อเสนอเชิงนโยบายที่สำคัญ ได้แก่ การส่งเสริมการกระจายรายได้อย่างเป็นธรรม การสนับสนุนการพัฒนานวัตกรรมด้านอาหารที่มีคุณภาพและปลอดภัย การสร้างระบบการผลิตอาหารในระดับท้องถิ่นที่มีความยืดหยุ่น และการเสริมสร้างระบบเฝ้าระวังความมั่นคงทางอาหารที่มีความครอบคลุมในระดับพื้นที่ เพื่อลดความเหลื่อมล้ำและยกระดับคุณภาพชีวิตของประชาชนให้สามารถเข้าถึงอาหารได้อย่างเพียงพอ ปลอดภัย และยั่งยืน