Development of Soil Amendment from Chicken Feathers and Sugar Filter Cake on Growth of Chili pepper (Capsicum annuum L.)

Abstract

Organic waste management remains a significant challenge in many communities, particularly with poultry feathers discarded from slaughter processes. These wastes often cause foul odors, wastewater contamination, and serve as breeding places for vector-borne diseases. This study aimed to evaluate the feasibility of composting chicken feathers with sugar industry filter cake to develop organic fertilizer. The research also assessed the quality and effectiveness of the composted materials on the growth performance of Capsicum annuum (chili pepper), a key economic crop in the study area.

Eleven composting formulas with varying ratios of chicken feathers to filter cake were prepared and fermented over 90 days. The results showed that Formula 10 (100% chicken feathers) yielded the highest germination index (190.19%), organic matter content (48.40%), and potassium (12.17%). In contrast, Formula 6 (feathers: filter cake = 2:3) had the highest total nitrogen content (0.49%) and the most favorable carbon/nitrogen ratio (47:1). Although none of the composts satisfied the full standards for certified organic fertilizer according to the Thai Department of Agriculture, they were all suitable as soil amendments. Moreover, growth trials with chili peppers revealed that Formula 6 achieved the highest yields of fresh and dry fruits at 55.20 kg/rai and 45.40 kg/rai, respectively, making it ideal for agricultural production. Meanwhile, Formula 10 was most appropriate for managing large volumes of feather waste, capable of processing up to one ton per composting cycle.

In conclusion, this study highlights the potential of using local organic waste, specifically chicken feathers and sugar filter cake, as raw materials for producing soil amendments. These materials can be further developed into standardized organic fertilizers, offering an environmentally friendly waste management strategy while generating economic value for rural communities.

ปัญหาการจัดการมูลฝอยอินทรีย์ในชุมชน โดยเฉพาะขนไก่ที่เหลือจากกระบวนการชำแหละสัตว์ซึ่งก่อให้เกิดกลิ่นเหม็น น้ำเสีย และเป็นแหล่งเพาะพันธุ์แมลงพาหะ งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความเป็นไปได้ในการนำขนไก่มาหมักร่วมกับกากตะกอนหม้อกรองจากโรงงานน้ำตาลเพื่อพัฒนาเป็นปุ๋ยอินทรีย์ และศึกษาคุณภาพและประสิทธิภาพของปุ๋ยหมักต่อการเจริญเติบโตของพริกจินดา ซึ่งเป็นพืชเศรษฐกิจที่นิยมปลูกในพื้นที่ดังกล่าว ในการทดลอง ได้มีการออกแบบสูตรการหมักจำนวน 11 สูตร โดยใช้สัดส่วนที่แตกต่างกันระหว่างขนไก่และกากตะกอนหม้อกรอง และหมักเป็นระยะเวลา 90 วัน

ผลการวิเคราะห์พบว่า วัสดุหมักสูตรที่ 10 (ขนไก่ล้วน) ให้ค่าการย่อยสลายสมบูรณ์สูงที่สุด (190.19%) อินทรียวัตถุสูง (48.40%) และโพแทสเซียมสูง (12.17%) ขณะที่สูตรที่ 6 (ขนไก่ : กากตะกอน = 2:3) ให้ค่าไนโตรเจนรวมสูงที่สุด (0.49%) และมีอัตราส่วนคาร์บอนต่อไนโตรเจนที่เหมาะสมที่สุด (47:1) แม้ว่าวัสดุหมักทั้งหมดจะยังไม่ผ่านเกณฑ์มาตรฐานปุ๋ยอินทรีย์ของกรมวิชาการเกษตร แต่สามารถจัดเป็นวัสดุปรับปรุงดินที่มีคุณภาพดีได้ ในการทดสอบผลผลิตของพริกจินดาแสดงให้เห็นว่าสูตรที่ 6 เป็นสูตรที่ให้ผลผลิตพริกสดและแห้งสูงที่สุด คือ 55.20 และ 45.40 กิโลกรัมต่อไร่ตามลำดับ จึงเหมาะสำหรับใช้ในแปลงเกษตรที่มุ่งเน้นการผลิตพริก ในขณะที่สูตรที่ 10 เหมาะสำหรับการจัดการมูลฝอยอินทรีย์ประเภทขนไก่ เนื่องจากสามารถรองรับขนไก่ได้สูงถึง 1 ตันต่อรอบหมัก

โดยสรุปผลการวิจัยนี้สะท้อนศักยภาพของการใช้ประโยชน์จากวัสดุเหลือใช้ในท้องถิ่น เพื่อพัฒนาเป็นวัสดุปรับปรุงดิน และสามารถต่อยอดเป็นปุ๋ยอินทรีย์ที่ได้มาตรฐานในอนาคต ช่วยลดปัญหาสิ่งแวดล้อม และเพิ่มมูลค่าทางเศรษฐกิจในระดับชุมชนได้อย่างยั่งยืน