The effectiveness of self-esteem programs on obesity stigmas coping among high school students

Abstract

Obesity among high school students is a growing health concern worldwide, including in Thailand. Students in this age group who are obese not only face physical health issues but are also significantly affected psychologically and socially. One of the most prominent challenges is social stigma, which involves generalizing and perceiving overweight individuals as lacking ability, effort, or personal responsibility. This stigma occurs in various contexts, particularly in schools, where students spend most of their time interacting with peers and educational staff. Being stigmatized can lead to mental health problems such as stress, anxiety, depression, and reduced self-esteem. Self-esteem is a crucial factor that helps individuals cope effectively with social pressure and stigma. Students with high self-esteem tend to have a positive attitude toward their own bodies and are better equipped to handle challenging situations. Conversely, those with low self-esteem often feel isolated, avoid social interactions, and are at greater risk of developing mental health issues. Therefore, enhancing self-esteem in students who experience stigma due to obesity is essential for fostering confidence and enabling them to live happy and fulfilling lives. This study focuses on promoting self-esteem among secondary school students to help them cope with the stigma associated with obesity, aiming to improve their overall well-being and quality of life.

This research is a mixed-methods study, this study was conducted in two phases. Phase 1 studies to find the factors associated with obesity stigma in high school students. Level of awareness of obesity stigma among high school students and situation study Obesity stigma patterns effect and the approach to solving the problem of obesity stigma in high school students to be used in program development by studying in the group of students aged 13-18 years, the sample consisted of 785 obesity high school students, and the second phase, development and evaluation of the effectiveness of self-esteem programs on obesity stigma in high school students by using a randomized controlled trial design was employed, with 126 obesity high school students , where the experimental group and the control group (63 students per group). Data was collected through questionnaires and analyzed using descriptive statistics including frequency. Percentage, mean, standard deviation and inferential statistics including Chi-square test, independent sample t test, logistic regression, Cochran's Q test and One-way repeated measures ANOVA.

The results of the first phase of the research found that the factors related to obesity stigma among high school students were: 1) demographic factors (including gender, body mass index, body shape dissatisfaction, and obesity stigma coping) 2) Psychological factors ( including Perception stress, depression, self-esteem) and 3) health behavioral factors (including dietary behavior, physical activity and sedentary behavior) between students with high and low weight stigma perception. There was a statistically significant difference (P< 0.05). The multivariable analysis , which found that the variables in the demographic factors including gender Body Mass Index and body shape dissatisfaction, and Psychological factors including Perception stress, depression, and health behavioral factors including unhealthy eating behaviors Inadequate physical activity and sedentary behavior There was a significant association with an increase in the level of perceived weight stigma ( P< 0.05) for the variables of obesity stigma coping, and self-esteem It was associated with a statistically significant decrease in the level of perceived weight stigma ( P< 0.05).

The results of the second phase of the research found that the effectiveness of the self-esteem program on obesity stigma coping among high school students. Provides confirmation that the program as mentioned above Affecting changes according to the research framework After the end of the program in the post-experimental period (8 weeks) and the follow-up period (12 weeks), it was found that: The experimental group had a lower level of weight stigma awareness. Perception of stress Depression And body shape and weight dissatisfaction and sedentary behavior tend to decrease. and make you proud of yourself Ability to cope with stigma Good dietary habits and adequate physical activity tends to increase. Compared to the control group Statistically significant at the (p< 0.05)

In conclusion, the study found that the effectiveness of the self-esteem program on obesity stigma coping among high school students. by applying the concept of self-esteem, Self-control in food consumption behavior, Physical activity, and sedentary behavior, Setting goals to change your own health behavior. Leading to changes in shape and weight Affecting satisfaction with body shape and weight Increased self-esteem. Reduce stress and depression and leading to reduced awareness of weight stigma. It can be used as a guideline for adjusting obese students and adapting it to the social context. and communities with school-aged children with similar characteristics

ภาวะอ้วนในเด็กชั้นมัธยมศึกษาเป็นปัญหาสุขภาพที่มีแนวโน้มเพิ่มสูงขึ้นทั่วโลก รวมถึงในประเทศไทยนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาที่มีภาวะอ้วนไม่เพียงแต่ต้องเผชิญกับปัญหาด้านสุขภาพกาย แต่ยังได้รับผลกระทบทางด้านจิตใจและสังคมอย่างมาก โดยเฉพาะการตีตราทางสังคม ซึ่งเป็นการเหมารวมและมองว่าผู้ที่มีน้ำหนักเกินมาตรฐานเป็นบุคคลที่ขาดความสามารถ ขาดความพยายาม หรือไม่มีความรับผิดชอบต่อตนเอง การตีตรานี้เกิดขึ้นในหลายบริบท โดยเฉพาะในโรงเรียน ซึ่งเป็นสภาพแวดล้อมที่ใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ร่วมกับเพื่อน บุคลากรทางการศึกษา การถูกตีตราสามารถนำไปสู่ปัญหาด้านจิตใจ เช่น ความเครียด ความวิตกกังวล ภาวะซึมเศร้า และการลดทอนความภูมิใจในตนเอง ซึ่งความภูมิใจในตนเองเป็นปัจจัยสำคัญที่ช่วยให้สามารถรับมือกับแรงกดดันและการตีตราทางสังคมได้อย่างมีประสิทธิภาพ นักเรียนที่มีความภูมิใจในตนเองสูงมักมีแนวโน้มที่จะมีทัศนคติเชิงบวกต่อรูปร่างของตนเองและสามารถจัดการกับสถานการณ์ที่ท้าทายได้ดี ในทางตรงกันข้าม นักเรียนที่มีความภูมิใจในตนเองต่ำมักจะรู้สึกโดดเดี่ยว หลีกเลี่ยงการเข้าสังคม และเสี่ยงต่อการเกิดปัญหาสุขภาพจิตมากขึ้น ดังนั้น การเสริมสร้างความภูมิใจในตนเองให้แก่นักเรียนที่เผชิญกับการตีตราจึงเป็นสิ่งจำเป็นเพื่อให้พวกเขามีความมั่นใจและสามารถใช้ชีวิตได้อย่างมีความสุข การศึกษาครั้งนี้มุ่งเน้นการเสริมสร้างความภูมิใจในตนเองของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาเพื่อเผชิญการตีตราเกี่ยวกับภาวะอ้วน เพื่อสามารถใช้ชีวิตอย่างมีความสุขและมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น

การวิจัยในครั้งนี้เป็นการศึกษาวิจัยแบบผสมผสาน แบ่งการศึกษาออกเป็น 2 ระยะ การวิจัยระยะที่ 1 การศึกษาเพื่อหาปัจจัยที่มีความความสัมพันธ์กับการตีตราเกี่ยวกับภาวะอ้วนในนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา ระดับการรับรู้การตีตราเกี่ยวกับภาวะอ้วนในนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา และการศึกษาสถานการณ์ รูปแบบการตีตราภาวะอ้วน ผลกระทบ และแนวทางการแก้ปัญหาการตีตราเกี่ยวกับภาวะอ้วนในนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาเพื่อใช้ในการพัฒนาโปรแกรม โดยศึกษาในกลุ่มนักเรียนที่มี อายุ 13 - 18 ปี จำนวน 785 คน และระยะที่ 2 การพัฒนาและประเมินประสิทธิผลของโปรแกรมเสริมสร้างความภูมิใจในตนเองต่อการเผชิญการตีตราเกี่ยวกับภาวะอ้วนในนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา โดยใช้รูปแบบการทดลองแบบสุ่มที่มีกลุ่มควบคุม จำนวน 126 คน โดยกลุ่มทดลอง และกลุ่มควบคุม จัดให้มีจำนวนกลุ่มละ 63 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม การวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติอนุมาน ได้แก่ Chi-square test, Independent sample t test, logistic regression, Cochran’s Q test และ One-way repeated measures ANOVA

ผลการวิจัยระยะที่ 1 พบว่า ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการตีตราเกี่ยวกับภาวะอ้วนในนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา ได้แก่ 1) ปัจจัยด้านลักษณะประชากร (ได้แก่ เพศ ค่าดัชนีมวลกาย ประสบการณ์ถูกตีตราเกี่ยวกับน้ำหนักตัว ความไม่พึงพอใจในรูปร่างและน้ำหนักตัว และความสามารถในการเผชิญการตีตราเกี่ยวกับภาวะอ้วน) 2) ปัจจัยด้านจิตวิทยา (ได้แก่ การรับรู้ความเครียดภาวะซึมเศร้า ความภูมิใจในตนเอง) และ 3) ปัจจัยด้านพฤติกรรมสุขภาพ (ได้แก่ พฤติกรรมการบริโภคอาหาร กิจกรรมทางกายและพฤติกรรมเนือยนิ่ง) ระหว่างนักเรียนที่มีการรับรู้การตีตราเกี่ยวกับน้ำหนักตัวระดับสูงและต่ำ มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P