Biodiversity of Petrified Woods in Phu Por and Phu Noi Fossil Sites, Kham Muang District, Kalasin Province

Abstract

This study investigates the anatomical characteristics of Mesozoic petrified wood from two fossil localities; Phu Por and Phu Noi, Kham Muang District, Kalasin Province, northeastern part of Thailand. The objective purposed to petrified wood classification for assessing palaeobotanical diversity, and providing supporting data for interpreting the stratigraphic age and paleoclimatic conditions of the region's stratigraphic age and paleoclimatic conditions. All 13 petrified wood samples were collected and prepared as thin sections for observation under a transmitted light microscope. Taxonomic identification was based on the morphological criteria of Philippe and Bamford (2008). The results revealed two fossil wood genera belonging to the araucarian type: three species within the genus Agathoxylon (i.e., Agathoxylon sp.1, sp.2, and sp.3), and one species within the genus Shimakuroxylon (i..e., Shimakuroxylon japonicum). The stratigraphy and paleogeographic evidence derived from the occurrence of Shimakuroxylon, which could be used to estimate the fossil-bearing strata at both sites, are likely dated to the Late Jurassic to Early Cretaceous. The growth ring patterns observed in some specimens indicate a paleoclimate characterized by seasonally wet conditions alternating with short dry periods, consistent with a subtropical to warm-temperate climate regime during that time.

จากการศึกษาเปรียบเทียบลักษณะทางกายวิภาคของไม้กลายเป็นหินมหายุคมีโซโซอิก ณ แหล่งซากดึกดำบรรพไม้กลายเป็นหินภูปอและแหล่งซากดึกดำบรรพ์ภูน้อย อำเภอคำม่วง จังหวัดกาฬสินธุ์ เพื่อจำแนกชนิดและวิเคราะห์ความหลากหลายของพรรณไม้ในอดีต รวมถึงใช้เป็นข้อมูลประกอบการวิเคราะห์อายุชั้นหินและสภาพภูมิอากาศบรรพกาลของพื้นที่ศึกษา ซึ่งดำเนินการวิจัยโดยเก็บตัวอย่างไม้กลายเป็นหินจำนวน 13 ตัวอย่าง และตัดแผ่นบาง (thin sections) เพื่อวิเคราะห์ลักษณะกายวิภาคภายใต้กล้องจุลทรรศน์แบบใช้แสง การจัดจำแนกตามรูปวิธานโดยอ้างอิงเกณฑ์ของ Philippe และ Bamford (2008) จากผลการวิจัยพบว่ามีไม้กลายเป็นหิน 2 สกุล ซึ่งจัดอยู่ในกลุ่มที่มีหลุมผนังเซลล์แบบ araucarian สกุล Agathoxylon จำนวน 3 ชนิด ได้แก่ Agathoxylon sp.1 Agathoxylon sp.2 และ Agathoxylon sp.3 และสกุล Shimakuroxylon จำนวน 1 ชนิด คือ Shimakuroxylon Japonicum ข้อมูลวิเคราะห์ชั้นหินและการกระจายตัวทางภูมิศาสตร์จากการค้นพบ Shimakuroxylon บ่งชี้ว่าอายุของภูปอและภูน้อยอยู่ในยุคจูแรสสิกตอนปลายถึงครีเทเชียสตอนต้น นอกจากนี้ลักษณะของวงปีของไม้กลายเป็นหินทั้ง 2 สกุล ยังสามารถอนุมานเบื้องต้นถึงความสัมพันธ์กับสภาพอากาศยุคดึกดำบรรพ์ของภูปอและภูน้อยในช่วงยุคจูแรสซิกตอนปลายถึงครีเทเชียสตอนต้น ว่ามีสภาพอากาศที่ค่อนข้างเปียกชื้นสลับกับมีฤดูแล้งเป็นเวลาสั้น ๆ