Organic waste participation management model for Nonteng Subdistrict community, Khong District, Nakhonratchasima Province

Abstract

The purpose of this action research was to explore the situations and the problems of organic waste management in the community with applying the organic waste management model with the community participation in NonTeng Sub-district Administration, Khong district, Nakhon Ratchasima provice. The research was divided into three phrases: 1) investigated the problems and the situations of the organic waste management of the community, 2) Develop a model for organic waste management with community participation and 3) evaluation the model development and critiques on factors of the successful. The participants were stratified random sampling, which consisted of 305 household representatives including Multi-stage Random sampling and stakeholders in management organic waste purposive Sampling for 40 people Data were using questionnaire, interview, observation, statistics applied in data analysis are such as frequency, percentage standard deviation and paired t-test.

The research revealed that organic waste to decreased, segregation, transportation, removal efficiency increases. With a mean of knowledge (9.33±0.95), attitude (2.91±0.20), practice (2.68±0.18), participation increased (2.68±0.26), which different statistic significantly (P – value

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบการจัดการมูลฝอยอินทรีย์แบบมีส่วนร่วมของชุมชน ตำบลโนนเต็ง อำเภอคง จังหวัดนครราชสีมา การวิจัยแบ่งออกเป็น 1) การศึกษาบริบทและสภาพปัญหาในการจัดการมูลฝอยอินทรีย์ 2) พัฒนารูปแบบการจัดการมูลฝอยอินทรีย์แบบมีส่วนร่วมของชุมชน และ 3) ประเมินผลลัพธ์และปัจจัยแห่งความสำเร็จ กลุ่มเป้าหมายเป็นแกนนำครัวเรือน จำนวน 305 คน ได้มาจากการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน (Multi-stage Random sampling) และผู้มีส่วนได้ส่วนเสียในการจัดการมูลฝอยอินทรีย์ คัดเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) จำนวน 40 คน เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์ แบบสังเกตพฤติกรรม สถิติที่ใช้วิเคราะห์ ค่าร้อยละ ค่าความถี่ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (SD) และ paired t-test

ผลการวิจัย พบว่า การจัดการมูลฝอยอินทรีย์ในครัวเรือนมีประสิทธิภาพเพิ่มขึ้น โดยมีค่าคะเนินเฉลี่ยความรู้ (9.33±0.95 ) ทัศนคติ (2.91±0.20) การปฏิบัติ (2.68±0.18) และการมีส่วนร่วม (2.68±0.26) เพิ่มขึ้นซึ่งแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P – value