The Development of a Skill Practice Set of Khong-Wong-Yai Playing for First-Year Students in the College of Music at Mahasarakham University

Abstract

This research aims to 1) develop a set of basic gong playing skills for 1st year students of the College of Music, Mahasarakham University to be effective according to the criteria 80/80 2) to study the skills of playing gongs of 1st year students, Mahasarakham University. 3) to study the satisfaction of learners with the basic gong playing skills. The target group in the study is 15 first year students of the College of Music, Mahasarakham University. The tools used in this study are 1) the basic gong playing skills skills. 2) the assessment form of large gong playing skills 3) User satisfaction assessment form, basic gong playing skills. The statistics used in the analysis include the average percentage, standard deviation and analysis of the average difference analysis. Peerson's correlation analysis at the level 0.05

The study found that

1) The effectiveness of the initial gong training skill set For 1st year students, College of Music, Mahasarakham University The efficiency is equal to 81.11/80.89 according to the standard 80/80.

2) Studying the skills of playing the big gong, it was found that after studying, the score of the skill of playing the big gong was higher than before studying statistically significant. The results of the assessment of the skills of playing the big gong before studying had an average score of 8.00 and after studying, the average score of 13.07 (full score of 15 points)

3) Student satisfaction with the basic gong training set For 1st year students, College of Music Mahasarakham University The overall picture is at a high level (x̄ = 4.18, S.D. = 0.74)

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อพัฒนาชุดฝึกทักษะการบรรเลงฆ้องวงใหญ่เบื้องต้นสำหรับนิสิตชั้นปีที่ 1 วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 2) เพื่อศึกษาทักษะปฏิบัติการบรรเลงฆ้องวงใหญ่ของนิสิตชั้นปีที่ 1 วิทยาลัยดุริยางคศิลป์มหาวิทยาลัยมหาสารคาม 3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของผู้เรียนที่มีต่อแบบฝึกทักษะการบรรเลงฆ้องวงใหญ่เบื้องต้น โดยกลุ่มเป้าหมายในการศึกษา คือ นิสิตชั้นปีที่ 1 วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม จำนวน 15 คน เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ได้แก่ 1) แบบฝึกทักษะการบรรเลงฆ้องวงใหญ่เบื้องต้น 2) แบบประเมินทักษะการบรรเลงฆ้องวงใหญ่ 3) แบบประเมินความพึงพอใจของผู้ใช้แบบฝึกทักษะการบรรเลงฆ้องวงใหญ่เบื้องต้น สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ได้แก่ ร้อยละค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ความแตกต่างของค่าเฉลี่ย และการวิเคราะห์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน กำหนดนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05

ผลการศึกษาพบว่า

1) ประสิทธิภาพของชุดฝึกทักษะการบรรเลงฆ้องวงใหญ่เบื้องต้น สำหรับนิสิตชั้นปีที่ 1 วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ทีประสิทธิภาพเท่ากับ 81.11/80.89 เป็นไปตามเกณฑ์มาตรฐาน 80/80

2) ศึกษาทักษะการบรรเลงฆ้องวงใหญ่ พบว่า หลังเรียนมีคะแนนทักษะการบรรเลงฆ้องวงใหญ่สูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยผลการประเมินทักษะการบรรเลงฆ้องวงใหญ่ก่อนเรียนได้คะแนนเฉลี่ย 8.00 และหลังเรียนได้คะแนนเฉลี่ย 13.07 (คะแนนเต็ม 15 คะแนน)

3) ความพึงพอใจของนิสิตที่มีต่อชุดฝึกทักษะการบรรเลงฆ้องวงใหญ่เบื้องต้น สำหรับนิสิตชั้นปีที่ 1 วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก (x̄ = 4.18, S.D. = 0.74)