Types of Discourse and Cohesive Devices in Lao Language Textbooks

Abstract

This thesis aims to analyze the types of discourse and strategies for cohesion in Lao language textbooks for primary education (Grades 1–5), comprising seven textbooks with a total of 221 texts. The study employs the discourse categorization framework by Longacre (1983) and the cohesion concept proposed by Angkapnichkit (2019).

The findings reveal the following: Types of Discourse: 1) Narrative Discourse: Includes six forms of prose narratives: descriptive narrative, narrative with interspersed dialogue, enumerative narrative with numbered sequences, short text with quoted speech and commentary, letter format, and short text with quoted speech and commentary requiring text completion. Additionally, there are forms of poetic narratives. 2) Procedural Discourse. Cohesion Strategies: Grammatical Cohesion: Includes reference, substitution, ellipsis, and conjunction. Lexical Cohesion: Includes repetition, antonymy, hyponymy, and co-hyponymy. The results highlight the significance of discourse structures and cohesion in Lao language textbooks. These findings contribute to enhancing the effectiveness and continuity of Lao language teaching and learning.

วิทยานิพนธ์นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาวิเคราะห์ประเภทของสัมพันธสารและกลวิธีการเชื่อมโยงความในแบบเรียนภาษาลาว ระดับประถมศึกษาปีที่ 1-5 จำนวน 7 เล่ม รวม 221 ตัวบท โดยใช้แนวคิดการจำแนกประเภทสัมพันธสารของ ลองเอเคอร์ (Longacre, 1983) และแนวคิดด้านการเชื่อมโยงความของ จันทิมา อังคพณิชกิจ (2562)

ผลการศึกษาพบว่า ด้านประเภทของสัมพันธสารในแบบเรียนภาษาลาว ได้แก่ 1) สัมพันธสารประเภทเรื่องเล่า ประกอบด้วยประเภทเรื่องเล่าร้อยแก้ว จำนวน 6 รูปแบบ ได้แก่ แบบบรรยาย แบบบรรยายโดยแทรก บทสนทนา แบบบรรยายโดยมีหมายเลขเรียงลำดับ แบบข้อความสั้น คำพูด คำบรรยาย แบบจดหมาย และแบบข้อความสั้น คำพูด คำบรรยาย โดยมีการเว้นช่องให้เติมข้อความ และประเภทเรื่องเล่าร้อยกรอง และ 2) สัมพันธสารประเภทข้อความปฏิบัติ ด้านการเชื่อมโยงความ ประกอบด้วย การเชื่อมโยงความทางไวยากรณ์ ได้แก่ การอ้างถึง การแทนที่ การละ และการใช้คำเชื่อม และการเชื่อมโยงความทางคำศัพท์ ได้แก่ การซ้ำ การใช้คำตรงข้าม และการใช้คำเฉพาะและคำทั่วไป ผลการวิจัยนี้สะท้อนให้เห็นถึงความสำคัญของโครงสร้างสัมพันธสารและการเชื่อมโยงความในแบบเรียน ซึ่งส่งเสริมการเรียนการสอนภาษาลาวให้มีประสิทธิภาพและมีความต่อเนื่องมากยิ่งขึ้น