The Effects of An Enhancing Self-Efficacy Program for Caregivers on Perceived Self-Efficacy among Caregivers of Older Adults with Mild Traumatic Brain Injuries

Abstract

This quasi-experimental research aims to investigate the effects of a self-efficacy promotion program for caregivers on self-efficacy perception in the care of older adults with mild traumatic Barin injuries. The sample consists of 46 caregivers of older adults with mild traumatic Barin injuries, divided into an experimental group and a control group, each comprising 23 participants. The control group received standard nursing care, while the experimental group underwent the self-efficacy promotion program for a duration of two weeks. The research instrument utilized was a self-efficacy perception assessment tool for caregivers, and the data were analyzed using Wilcoxon Signed Ranks Test, Independent t-test, and Mann-Whitney U test.

The findings of the study can be summarized as follows:

1. Caregivers in the experimental group who received the self-efficacy promotion program had a statistically significant higher mean score for self-efficacy perception after the intervention compared to before the intervention (p < .05).

2. The mean score for self-efficacy perception in caregiving among caregivers in the experimental group was also significantly higher than that of the control group who received standard nursing care (p < .001).

Based on these findings, it is recommended that the self-efficacy promotion program be implemented in institutions caring for older adults with traumatic Barin injuries to enhance care efficiency and reduce the risk of potential post-injury complications.

การวิจัยกึ่งทดลองนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมเสริมสร้างสมรรถนะแห่งตนของผู้ดูแลต่อการรับรู้สมรรถนะแห่งตนในการดูแลผู้สูงอายุที่ได้รับบาดเจ็บศีรษะระดับเล็กน้อย กลุ่มตัวอย่างคือผู้ดูแลผู้สูงอายุที่ได้รับบาดเจ็บศีรษะระดับเล็กน้อย จำนวน 46 ราย แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 23 ราย โดยกลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลตามปกติ ในขณะที่กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมเสริมสร้างสมรรถนะแห่งตนเป็นระยะเวลา 2 สัปดาห์ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแบบประเมินการรับรู้สมรรถนะแห่งตนของผู้ดูแล โดยวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติ Wilcoxon Signed Ranks Test, Independent t-test, และ Mann-Whitney U test ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้

1.ผู้ดูแลกลุ่มทดลองที่ได้รับโปรแกรมเสริมสร้างสมรรถนะแห่งตนมีคะแนนเฉลี่ยการรับรู้สมรรถนะแห่งตนในระยะหลังการทดลองสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .05)

2.คะแนนเฉลี่ยการรับรู้สมรรถนะแห่งตนในการดูแลของผู้ดูแลกลุ่มทดลองยังสูงกว่ากลุ่มควบคุมที่ได้รับการพยาบาลตามปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .001)

จากผลการวิจัยนี้เสนอแนะว่าโปรแกรมเสริมสร้างสมรรถนะแห่งตนควรนำไปใช้ในหน่วยงานที่ดูแลผู้สูงอายุที่ได้รับบาดเจ็บศีรษะเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการดูแลและลดความเสี่ยงจากอาการที่อาจเกิดขึ้นหลังการบาดเจ็บ