Effects of social support program on depression in older adults

Abstract

This quasi-experimental study aimed to examine the effects of a social support enhancement program on depression among older adults. The study was conducted with 40 older adults from a district in Ubon Ratchathani Province who had depression scores ranging from 5 to 10 points. The experimental group (n = 20) received a social support enhancement program consisting of five activities over a two-week period in addition to usual care, while the control group (n = 20) received usual care only. Research instruments included the social support enhancement program, the Thai Geriatric Depression Scale-15, and a social support measurement scale. Data were analyzed using paired and independent t-tests.

Results showed that the mean depression score of the experimental group significantly decreased after receiving the program (mean = 1.90, S.D. = 1.07) compared to before the program (mean = 7.35, S.D. = 1.92) (t = 13.39, p < .05) and was significantly lower than the control group (mean = 6.75, S.D. = 2.22) (t = 8.79, p < .05). Additionally, the mean score of perceived social support in the experimental group after the intervention was significantly higher than the control group (mean = 94.20, S.D. = 5.06 versus 72.75, S.D. = 9.17) (t = 9.15, p < .05). Therefore, the social support enhancement program was effective in reducing depression among older adults and can be applied in community mental health promotion by organizing group activities that respond to the needs of older adults, effectively increasing perceived social support and reducing

การวิจัยกึ่งทดลองนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการสนับสนุนทางสังคมต่อภาวะซึมเศร้าในผู้สูงอายุ ดำเนินการในผู้สูงอายุจำนวน 40 คน จากอำเภอหนึ่งในจังหวัดอุบลราชธานี ที่มีคะแนนภาวะซึมเศร้าอยู่ในช่วง 5–10 คะแนน กลุ่มทดลอง (n = 20) ได้รับโปรแกรมการสนับสนุนทางสังคมจำนวน 5 กิจกรรม ภายในระยะเวลา 2 สัปดาห์ ร่วมกับการดูแลตามปกติ ขณะที่กลุ่มควบคุม (n = 20) ได้รับการดูแลตามปกติเท่านั้น เครื่องมือวิจัยประกอบด้วย โปรแกรมการสนับสนุนทางสังคม แบบประเมินภาวะซึมเศร้าผู้สูงอายุไทย (Thai Geriatric Depression Scale-15) และแบบวัดการสนับสนุนทางสังคม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการทดสอบ t-test แบบจับคู่และแบบอิสระ

ผลการวิจัยพบว่า คะแนนเฉลี่ยภาวะซึมเศร้าของกลุ่มทดลองหลังได้รับโปรแกรมลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (Mean = 1.90, S.D. = 1.07) เมื่อเทียบกับก่อนรับโปรแกรม (Mean = 7.35, S.D. = 1.92) (t = 13.39, p < .05) และต่ำกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (Mean = 6.75, S.D. = 2.22) (t = 8.79, p < .05) นอกจากนี้ คะแนนเฉลี่ยการรับรู้การสนับสนุนทางสังคมของกลุ่มทดลองหลังการทดลองยังสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญ (Mean = 94.20, S.D. = 5.06 เทียบกับ 72.75, S.D. = 9.17) (t = 9.15, p < .05) ดังนั้น โปรแกรมการสนับสนุนทางสังคมมีประสิทธิผลในการลดภาวะซึมเศร้าในผู้สูงอายุ และสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในงานส่งเสริมสุขภาพจิตในชุมชน โดยการจัดกิจกรรมกลุ่มที่ตอบสนองต่อความต้องการของผู้สูงอายุ ช่วยเพิ่มการรับรู้การสนับสนุนทางสังคมและลดภาวะซึมเศร้าได้อย่างมีประสิทธิภาพ