The Effects of SKT Meditation on Pain and Abdominal Distention on Patients receiving Open Appendectomy

Abstract

Postoperative pain and abdominal distension often result in patients following an appendectomy. One technique to reduce these symptoms is SKT Meditation Therapy. This quasi-experimental research aimed to study the effects of SKT meditation on pain and abdominal distention in patients receiving open appendectomy. Thirty-four patients admitted to the Yangtalad Hospital, Kalasin Province, were randomly assigned to an experimental or control group. The experimental group received SKT meditation therapy for three days after surgery, and the control group received routine nursing care. The research instruments comprised the pain scale and the abdominal distention scale. Test-retest reliability for these scales was .89 and .87, respectively. Data were analyzed using descriptive statistics, Fisher's exact test, chi-square test, independent t-test, Wilcoxon signed rank test, and Mann-Whitney U test.

The study's findings demonstrated the following:

1) After the intervention, the experimental group had a statistically significantly lower pain score than before the intervention (z = -3.69, p < .05).

2) After intervention, the experimental group had a statistically significantly lower pain score than the control group (z = -4.85, p < .05).

3) After the intervention, the experimental group had a statistically significantly lower abdominal pain score than before the intervention (z = -3.64, p

ความปวดและอาการท้องอืดมักเกิดขึ้นในผู้ป่วยหลังผ่าตัดไส้ติ่งอักเสบ การทำสมาธิบำบัดเป็นวิธีหนึ่งที่จะช่วยบรรเทาอาการเหล่านี้ให้กับผู้ป่วย การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลองมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของสมาธิบำบัด SKT ต่อความปวดและอาการท้องอืดในผู้ป่วยที่ได้รับการผ่าตัดไส้ติ่งแบบเปิดหน้าท้อง ศึกษาในผู้ป่วย 34 ราย ที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลยางตลาด จังหวัดกาฬสินธุ์ คัดเลือกด้วยวิธีการสุ่มเข้าสู่กลุ่มทดลองหรือกลุ่มควบคุม กลุ่มทดลองได้รับการทำสมาธิบำบัด SKT หลังผ่าตัด 3 วัน และกลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลตามปกติ เครื่องมือในการวิจัย ได้แก่ แบบบันทึกคะแนนความปวดและแบบประเมินอาการท้องอืด ทดสอบค่าความเที่ยงของเครื่องมือด้วยวิธีทดสอบซ้ำได้ค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ .89 และ .87 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา, Fisher exact test, chi-square, Independent t-test, Wilcoxon signed rank test และ Mann-Whitney U test

ผลการศึกษา พบว่า

1) หลังการทดลอง กลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยความปวดต่ำกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (z = -3.69, p < .05)

2) หลังการทดลอง กลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยความปวดต่ำกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (z = -4.85, p < .05)

3) หลังการทดลอง กลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยอาการท้องอืดต่ำกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (z = -3.64, p < .05)

4) หลังการทดลอง กลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยอาการท้องอืดต่ำกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (z = -2.28, p