The Causal Factors Affecting Mathematics Reasoning Ability of prathomsueksa 6

Abstract

This study aimed to develop and validate a causal model of factors affecting mathematical reasoning ability among Grade 6 students under the jurisdiction of the Mukdahan Primary Educational Service Area Office. It also aimed to investigate the influence of these factors on students’ mathematical reasoning. The sample consisted of 530 Grade 6 students selected using multi-stage random sampling. Research instruments included two achievement tests and one questionnaire. Data were analyzed using descriptive statistics, Pearson’s product-moment correlation, and structural equation modeling (SEM).

The findings revealed that the proposed model was consistent with the empirical data, as indicated by the fit indices: P = .656, χ²/df = 0.951, RMSEA = 0.000, CFI = 1.000, GFI = 0.998, and AGFI = 0.997. Regarding the influence of variables, learning behavior in mathematics had the highest direct effect (0.538), followed by achievement motivation (0.157). Self-efficacy in mathematics had an indirect effect through achievement motivation (0.709), and mathematical background knowledge had an indirect effect through attitudes toward mathematics (0.272). Attitudes toward mathematics also exerted an indirect effect through achievement motivation (0.199). Collectively, these factors accounted for 52.86% of the variance in students’ mathematical reasoning ability.

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาและตรวจสอบความตรงของโมเดลปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีผลต่อความสามารถในการให้เหตุผลทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ในเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามุกดาหาร และเพื่อศึกษาอิทธิพลของปัจจัยที่ส่งผลต่อความสามารถในการให้เหตุผลทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามุกดาหาร กลุ่มตัวอย่างคือ นักเรียนชั้น ป.6 จำนวน 530 คน ได้จากการสุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ประกอบด้วยแบบทดสอบ 2 ฉบับ และแบบวัด 1 ฉบับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงบรรยาย สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และโมเดลสมการโครงสร้าง (SEM)

ผลการวิจัยพบว่า โมเดลที่สร้างขึ้นมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ P = .656, χ²/df = 0.951, RMSEA = 0.000, CFI = 1.000, GFI = 0.998, AGFI = 0.997 สำหรับผลการวิเคราะห์อิทธิพล พบว่า พฤติกรรมการเรียนรู้ มีอิทธิพลทางตรงสูงสุด 0.538 แรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ มีอิทธิพลทางตรง 0.157 การรับรู้ความสามารถตนเองทางคณิตศาสตร์ มีอิทธิพลทางอ้อมผ่านแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ มีอิทธิพล 0.709 ความรู้พื้นฐานทางคณิตศาสตร์ มีอิทธิพลทางอ้อมผ่านเจตคติต่อคณิตศาสตร์ มีอิทธิพล 0.272 เจตคติต่อคณิตศาสตร์ มีอิทธิพลทางอ้อมผ่านแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ มีอิทธิพล 0.199 โดยปัจจัยทั้งหมดสามารถร่วมกันทำนายความสามารถในการให้เหตุผลทางคณิตศาสตร์ได้คิดเป็นร้อยละ 52.86