EFFECT OF COLD WATER IMMERSION AT UPPER EXTREMITIES ON MUSCLE FATIGUE IN AMATEUR BASKETBALL PLAYERS

Abstract

The purpose of this study is to investigate and compare effect of cold water immersion at upper extremities on fatigue index, blood lactate concentration and muscle performances following a simulated basketball competition in male amateur basketball players. In a randomized crossover design, 17 male basketball players from Mahasarakham University (MSU) were recruited. All of participants completed three experimental sessions (Cold water immersion 10 minutes; CWI10, Cold water immersion 15 minutes; CWI15 and passive recovery; PAS) each separated by 1 week. During CWI, subjects were required to submerge their both arms (hand to elbow) in the seated position in a temperature-controlled bath (10-15 oC) for 10 min (CWI10) or 15 min (CWI15). During PAS, subjects were required to be in seated position for 15 min. Blood lactate concentration (BLa) were collected at immediately following the simulated basketball competition (Post-EX) and immediately following recovery (Post-R), whilst physical fitness (countermovement jump; CMJ and 10-meter sprint) and Borg rating of perceived exertion (RPE) scale were collected at before the simulated basketball competition (Pre-EX), Post-EX and Post-R, respectively. The data were analyzed by Paired Samples t-test, One-way ANOVA and Two-way ANOVA with repeated measure. A significant level of 0.05 was considered the statistical significance. The results showed that MSU players had an average age of 20.47±2 years; height of 180.82±4.49 cm.; weight of 78.03±12.29 kg.; body mass index of 23.87±3.71 kg/m2. The mean BLa and mean RPE between Post-EX and Post-R were different with the statistical significance at the level of .05 in all groups. CMJ decreased significantly (p

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบผลของการแช่น้ำเย็นรยางค์บนจากปลายมือถึงข้อศอก ที่มีต่อความรู้สึกเมื่อยล้า ปริมาณความเข้มข้นของแลคเตทในเลือด สมรรถภาพทางกายด้านพลกำลัง และความเร็ว หลังจากทดสอบด้วยแบบจำลองการแข่งขันกีฬาบาสเกตบอลเพื่อให้เกิดความเมื่อยล้า กลุ่มตัวอย่างเป็นนักกีฬาบาสเกตบอลสมัครเล่น เพศชาย จากมหาวิทยาลัยมหาสารคาม 17 คน เข้ารับการฟื้นตัว 3 รูปแบบ ได้แก่ นั่งพักปกติ นั่งแช่น้ำเย็นรยางค์บนจากปลายมือถึงข้อศอกต่อเนื่อง 10 นาที และ 15 นาที การทดสอบแต่ละครั้งเว้นระยะห่าง 1 สัปดาห์ นำผลที่ได้มาวิเคราะห์ทางสถิติ หาค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน วิเคราะห์เปรียบเทียบความแตกต่างและความแปรปรวนของค่าเฉลี่ยของตัวแปรต่าง ๆ ระหว่างกลุ่มและภายในกลุ่ม โดยใช้สถิติทดสอบที (Paired Samples t-test) สถิติวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียว (One-way ANOVA) สถิติวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบสองทางชนิดวัดซ้ำ (Two-way ANOVA with repeated measure) กำหนดความมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มตัวอย่างมีอายุเฉลี่ย 20.47±2 ปี ส่วนสูงเฉลี่ย 180.82±4.49 เซนติเมตร น้ำหนัก 78.03±12.29 และมีค่าดัชนีมวลกาย 23.87±3.71 กิโลกรัม/เมตร2 ค่าเฉลี่ยของระดับความเมื่อยล้าและปริมาณความเข้มข้นของแลคเตทในเลือดหลังการฟื้นตัวลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ภายในกลุ่มการฟื้นตัวทั้ง 3 รูปแบบ ค่าเฉลี่ยของสมรรถภาพทางกายด้านพลกำลังหลังการฟื้นตัวลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ในกลุ่มนั่งพัก และกลุ่มการแช่น้ำเย็น 15 นาที ไม่พบความแตกต่างของความรู้สึกเมื่อยล้า ปริมาณความเข้มข้นของแลคเตทในเลือด สมรรถภาพทางกายด้านพลกำลัง และความเร็ว ระหว่างกลุ่มนั่งพัก กลุ่มแช่น้ำเย็น 10 นาที และกลุ่มแช่น้ำเย็น 15 นาที สรุปผลการวิจัย การฟื้นตัวด้วยวิธีการแช่น้ำเย็น 10 นาที และ 15นาที หลังเกิดความเมื่อยล้า สามารถลดความรู้สึกเมื่อยล้า ปริมาณความเข้มข้นของแลคเตทในเลือดได้ไม่แตกต่างกับการนั่งพัก อย่างไรก็ตามการแช่น้ำเย็น 15 นาที และการนั่งพัก ลดสมรรถภาพทางกายด้านพลกำลัง