Developing a Fall Prevention Model for the Elderly Through Community Participation. Pong Ta Long Subdistrict, Pak Chong District, Nakhon Ratchasima Province

Abstract

This is a mixed methods research. The purpose was to develop a model for preventing falls in the elderly with community participation in Pong Talong Sub-district, Pak Chong District, Nakhon Ratchasima Province. The research is divided into 2 phases: Phase 1: Study of the context and situation of the problem of falls in the elderly; Phase 2: Model development and evaluation, and success factors in developing a model for preventing falls in the elderly with community participation. Purposive sampling was used to collect data from 85 stakeholders and 64 target groups. Qualitative data were collected using questionnaires, group discussions, participatory assessment and observation, and quantitative data were collected using a fall risk test, a fall risk assessment form for the elderly, the Thai FRAT assessment form, and an assessment form for the environment of the elderly. Data were analyzed using descriptive statistics and inferential statistics.

The results of found that 1) the elderly are at risk of falling at 6.29 percent. Most of them have underlying diseases, lack knowledge, understanding and guidelines for preventing falls, and arrange an inappropriate living environment. 2) The development process emphasizes participation at every step, including studying the situation, prioritizing problems, planning and improving the plan, implementing and evaluating results. 3) The results of using the model for preventing falls in the elderly with community participation in Pong Talong Subdistrict found that there were operations for preventing falls at the subdistrict level, defining roles and responsibilities, and assigning tasks to each department to lead to implementation. There were decisions, designs, plans, health care systems for the elderly, and guidelines for practices that were beneficial in solving the problem of falls in the elderly in the community. The community, for the community, participated in the implementation of various activities in the process of solving the problem of falls in the elderly every time more than 50 percent. The strength of leg muscles and balance before and after tended to change for the better. By body balance by sitting, standing and walking, 62 people passed, 96.87 percent; standing on one leg, right leg passed, 64 people passed, 100 percent; left leg passed, 62 people passed, 96.87 percent; maintaining balance for 10 seconds, 61 people passed, 95.31 percent; walking speed passed, 64 people passed, 100 percent In addition, the researchers learned together in finding ways to prevent falls in the elderly. 4) A study of success factors in preventing falls among the elderly in Pong Talong Subdistrict found that important success factors are organizing a forum to debrief and reflect learning outcomes, receiving cooperation and support from all relevant sectors, which led to the process of developing a model to prevent falls among the elderly in Pong Talong Subdistrict. There are clear, tangible, continuous operations that are appropriate for the local context.

การศึกษาวิจัยนี้เป็นการวิจัยแบบผสมผสาน (Mixed Methods Research) มีวัตถุประสงค์เพื่อการพัฒนารูปแบบการป้องกันพลัดตกหกล้มในผู้สูงอายุโดยการมีส่วนร่วมของชุมชน ตำบลโป่งตาลอง อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา แบ่งระยะการวิจัยเป็น 2 ระยะ ได้แก่ ระยะที่ 1 การศึกษาบริบท สถานการณ์ปัญหาการเกิดพลัดตกหกล้มในผู้สูงอายุ ระยะที่ 2 การพัฒนารูปแบบและการประเมินผลการพัฒนารูปแบบ และปัจจัยแห่งความสำเร็จในการพัฒนารูปแบบการป้องกันการพลัดตกหกล้มในผู้สูงอายุโดยการมีส่วนร่วมของชุมชน คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง เก็บข้อมูลแบบผสมผสานจากผู้มีส่วนได้-ส่วนเสียจำนวน 85 คน และกลุ่มเป้าหมาย 64 คน รวบรวมข้อมูลเชิงคุณภาพโดยใช้แบบสอบถาม การสนทนากลุ่ม การประเมินและสังเกตอย่างมีส่วนร่วม และข้อมูลเชิงปริมาณโดยใช้แบบทดสอบความเสี่ยงภาวะหกล้ม แบบประเมินการประเมินความเสี่ยงการพลัดตกหกล้มในผู้สูงอายุ แบบประเมิน Thai FRAT แบบประเมินสภาพแวดล้อมของผู้สูงอายุ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนาและสถิติเชิงอนุมาน

ผลการศึกษาพบว่า 1) ผู้สูงอายุมีความเสี่ยงต่อการพลัดตกหกล้ม ร้อยละ 6.29 ส่วนใหญ่มีโรคประจำตัว ขาดความรู้ความเข้าใจและแนวทางในการป้องกันการหกล้ม และการจัดสิ่งแวดล้อมที่พักอาศัยที่ไม่เหมาะสม 2) กระบวนการในการพัฒนาเน้นการมีส่วนร่วมทุกขั้นตอน ได้แก่ การศึกษาสถานการณ์ จัดลำดับความสำคัญของปัญหา วางแผนและปรับปรุงแผน ลงมือปฏิบัติและ ประเมินผล 3) ผลของการใช้รูปแบบการป้องกันการหกล้มในผู้สูงอายุโดยการมีส่วนร่วมของชุมชน ตำบลโป่งตาลอง พบว่า มีการดำเนินงานการป้องกันการพลัดตกหกล้มระดับตำบล กำหนดบทบาทหน้าที่และมีการมอบหมายงานแต่ละฝ่ายเพื่อนำไปสู่การปฏิบัติ ได้เกิดการตัดสินใจ การออกแบบ วางแผน ระบบการดูแลสุขภาพผู้สูงอายุ และ กำหนดแนวทางการปฏิบัติที่เป็นประโยชน์ในการแก้ไขปัญหาการพลัดตกหกล้มในผู้สูงอายุในชุมชน โดยชุมชน เพื่อชุมชน มีส่วนร่วมในการดำเนินงานตามกิจกรรมต่างๆ ในกระบวนการแก้ไขปัญหาการพลัดตกหกล้มในผู้สูงอายุทุกครั้งมากกว่าร้อยละ 50 ความแข็งแรงของกล้ามเนื้อขาและการทรงตัวระหว่างก่อนและหลังมีแนวโน้มเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดี โดยความสมดุลร่างกายด้วยการนั่งลุกยืนเดิน ผ่าน จำนวน 62 คน ร้อยละ 96.87 ยืนบนขาข้างเดียว ขาขวา ผ่าน จำนวน 64 คน ร้อยละ 100 ขาซ้าย ผ่าน จำนวน 62 คน ร้อยละ 96.87 ทรงตัวอยู่ได้นาน 10 วินาที จำนวน 61 คน ร้อยละ 95.31 ความเร็วของการเดิน ผ่าน จำนวน 64 คน ร้อยละ 100 นอกจากนั้น ผู้ร่วมวิจัยเกิดการเรียนรู้ร่วมกันในการแสวงหาวิธีการป้องกันพลัดตกหกล้มในผู้สูงอายุ 4) การศึกษาปัจจัยแห่งความสำเร็จของการป้องกันการพลัดตกหกล้มของผู้สูงอายุในเขตตำบลโป่งตาลอง พบว่าปัจจัยแห่งความสำเร็จที่สำคัญ คือการจัดเวทีถอดบทเรียน สะท้อนผลการเรียนรู้ การได้รับความร่วมมือ และการสนับสนุนจากทุกภาคส่วนที่เกี่ยวข้อง จึงทำให้เกิดกระบวนการพัฒนารูปแบบเพื่อป้องกันการพลัดตกหกล้มของผู้สูงอายุ ในเขตตำบลโป่งตาลอง มีการดำเนินงานอย่างชัดเจน เป็นรูปธรรมอย่างต่อเนื่อง เหมาะสมกับบริบทพื้นที่