The Development of basic singing skills practice for students of the singing courses of Yamaha Music School Mahasarakham

Abstract

This study aimed to 1) develop and evaluate the effectiveness of a basic vocal training exercise for students enrolled in the vocal course at Yamaha Music School, Maha Sarakham, with a set efficiency criterion of 80/80, 2) compare students' learning achievement before and after using the developed vocal training exercise, and 3) examine students' satisfaction with the developed training exercise. The sample consisted of 10 students who were enrolled in the vocal course at Yamaha Music School, Maha Sarakham, selected through purposive sampling. The research instruments included 1) the basic vocal training exercise, 2) an achievement test, and 3) a student satisfaction questionnaire. Data were analyzed using mean, standard deviation, percentage, efficiency index (E1/E2), and the Wilcoxon Signed-Rank Test, a non-parametric statistical method.

The findings revealed that the developed basic vocal training exercise achieved an efficiency index (E1/E2) of 80.5/84.9, exceeding the predetermined criterion of 80/80. Students who participated in the training demonstrated significantly higher knowledge and skills in basic vocal techniques after the training than before, with statistical significance at the .05 level. Additionally, students reported a very high level of satisfaction with the basic vocal training exercise (x̄ = 4.71, S.D. = 0.21).

การวิจัยครั้งนี้มีวัตุประสงค์ 1) เพื่อสร้างและหาประสิทธิภาพแบบฝึกทักษะการขับร้องขั้นพื้นฐาน สำหรับผู้เรียนรายวิชาขับร้อง โรงเรียนดนตรียามาฮ่า มหาสารคาม ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 2) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ ก่อนเรียนและหลังเรียนด้วยแบบฝึกทักษะการขับร้องขั้นพื้นฐานที่พัฒนาขึ้น และ 3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนต่อการเรียนด้วยแบบฝึกทักษะการขับร้องขั้นพื้นฐานที่พัฒนาขึ้น กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนที่ลงทะเบียนเรียนในรายวิชาขับร้องของโรงเรียนดนตรียามาฮ่า มหาสารคาม จำนวน 10 คน ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือวิจัย มี 3 ประเภท ได้แก่ 1) แบบฝึกทักษะการขับร้องขั้นพื้นฐาน สำหรับผู้เรียนรายวิชาขับร้อง โรงเรียนดนตรียามาฮ่า มหาสารคาม 2) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และ 3) แบบสอบถามความพึงพอใจของผู้เรียน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ร้อยละ ประสิทธิภาพ (E1/E2) และสถิติแบบไม่มีพารามิเตอร์ Wilcoxon Signed-Rank Test

ผลการวิจัย พบว่า แบบฝึกทักษะการขับร้องขั้นพื้นฐาน สำหรับผู้เรียนรายวิชาขับร้อง โรงเรียนดนตรียามาฮ่า มหาสารคาม ที่สร้างขึ้นมีประสิทธิภาพ (E1/E2) เท่ากับ 80.5/84.9 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่ตั้งไว้ 80/80 ซึ่งนักเรียนรายวิชาขับร้องโรงเรียนดนตรียามาฮ่า มหาสารคามที่เรียนโดยใช้แบบฝึกทักษะการขับร้องขั้นพื้นฐาน มีความรู้เกี่ยวกับการขับร้องพื้นฐานและมีทักษะการขับร้องพื้นฐานหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และนักเรียนรายวิชาขับร้องโรงเรียนดนตรียามาฮ่า มหาสารคามที่เรียนโดยใช้แบบฝึกทักษะการขับร้องขั้นพื้นฐาน มีความพึงพอใจระดับมากที่สุด (x̄ = 4.71, S.D. = 0.21)