The Effects of Learning Activities Using the Think-Pair-Share Technique Combined with Digital Media on Learning Achievement and Mathematical Problem-Solving Ability in the Topic of Factoring Second-Degree Polynomials for Grade 8 Students.

Abstract

This research aimed to: (1) compare the mathematics learning achievement of Mathayom Suksa 2 students before and after learning through the Think-Pair-Share technique integrated with digital media on the topic of factoring second-degree polynomials; (2) compare the mathematical problem-solving abilities of Mathayom Suksa 2 students before and after learning through the Think-Pair-Share technique integrated with digital media on the topic of factoring second-degree polynomials; (3) compare the students’ mathematics learning achievement after instruction with the 70 percent criterion; and (4) compare the students’ mathematical problem-solving abilities after instruction with the 70 percent criterion. The sample group consisted of 39 Mathayom Suksa 2/8 students from Sarakham Pittayakhom School, Muang District, Maha Sarakham Province, under the jurisdiction of the Secondary Educational Service Area Office 26, in the academic year 2024. The sample was selected using cluster random sampling. The research instruments included: (1) a learning activity plan using the Think-Pair-Share technique integrated with digital media media on the topic of factoring second-degree polynomials, (2) a 30-item learning achievement test on the topic, and (3) a 3-item mathematical problem-solving ability test on the same topic. The data were analyzed using mean, standard deviation (S.D.), Wilcoxon Signed Ranks Test, and t-test. The research findings revealed that: (1) students who learned through the Think-Pair-Share technique integrated with digital media showed significantly higher post-test learning achievement than pre-test scores at the .05 level; (2) students' post-test mathematical problem-solving abilities were significantly higher than their pre-test abilities at the .05 level; (3) students' post-test learning achievement scores were significantly higher than the 70 percent criterion at the .05 level; and (4) students' post-test mathematical problem-solving abilities were significantly higher than the 70 percent criterion at the .05 level.

การวิจัยครั้งนี้ มีจุดมุ่งหมายของการวิจัยเพื่อ 1) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรายวิชาคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่เรียนโดยการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ด้วยเทคนิคเพื่อนคู่คิด ร่วมกับการใช้สื่อดิจิทัล เรื่อง การแยกตัวประกอบพหุนามดีกรีสอง ก่อนเรียนกับหลังเรียน 2) เปรียบเทียบความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่เรียนโดยการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ด้วยเทคนิคเพื่อนคู่คิด ร่วมกับการใช้สื่อดิจิทัล เรื่อง การแยกตัวประกอบพหุนามดีกรีสอง ก่อนเรียนกับหลังเรียน 3) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรายวิชาคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่เรียนโดยการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ด้วยเทคนิคเพื่อนคู่คิด ร่วมกับการใช้สื่อดิจิทัล เรื่อง การแยกตัวประกอบพหุนามดีกรีสอง หลังเรียนกับเกณฑ์ร้อยละ 70 เมื่อเทียบกับคะแนนเต็ม 4) เพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่เรียนโดยการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ด้วยเทคนิคเพื่อนคู่คิด ร่วมกับการใช้สื่อดิจิทัล เรื่อง การแยกตัวประกอบพหุนามดีกรีสอง หลังเรียนกับเกณฑ์ร้อยละ 70 เมื่อเทียบกับคะแนนเต็ม ตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2/8 โรงเรียนสารคามพิทยาคม อำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคาม สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 26 ปีการศึกษา 2567 ได้มาจากการสุ่มแบบกลุ่ม (Cluster random sampling) จำนวน 39 คน 1 ห้องเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษา ประกอบด้วย 1) แผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ด้วยเทคนิคเพื่อนคู่คิด ร่วมกับการใช้สื่อดิจิทัล เรื่อง การแยกตัวประกอบพหุนามดีกรีสอง 2) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่องการแยกตัวประกอบพหุนามดีกรีสองจำนวน 30 ข้อ 3) แบบทดวัดสอบความสามารถทางการเรียนคณิตศาสตร์ เรื่องการแยกตัวประกอบพหุนามดีกรีสอง จำนวน 3 ข้อ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โดยสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) การทดสอบวิลคอกซัน (Wilcoxon Signed Ranks Test) และ การทดสอบที (t-test) ซึ่ง ผลการวิจัย พบว่า 1) นักเรียนที่เรียนโดยการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ด้วยเทคนิคเพื่อนคู่คิด ร่วมกับการใช้สื่อดิจิทัล มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง การแยกตัวประกอบพหุนามดีกรีสอง มีผลสัมฤทธ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ 0.05 2) นักเรียนที่เรียนโดยการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ด้วยเทคนิคเพื่อนคู่คิด ร่วมกับการใช้สื่อดิจิทัลมีความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ เรื่อง การแยกตัวประกอบพหุนามดีกรีสอง หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ 0.05 3) นักเรียนที่เรียนโดยการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ด้วยเทคนิคเพื่อนคู่คิด ร่วมกับการใช้สื่อดิจิทัล มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง การแยกตัวประกอบพหุนามดีกรีสอง หลังเรียนสูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 70 เมื่อเทียบกับคะแนนเต็มอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ 0.05 4) นักเรียนที่เรียนโดยการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ด้วยเทคนิคเพื่อนคู่คิด ร่วมกับการใช้สื่อดิจิทัลมีความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ เรื่อง การแยกตัวประกอบพหุนามดีกรีสอง หลังเรียนสูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 70 เมื่อเทียบกับคะแนนเต็ม อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ 0.05