The Effect of Resilience and Coping Intervention to Reduce Depression in Senior High School Students

Abstract

Background and Significance: Adolescence is a critical period of human development when physical, emotional, and psychological changes occur. Life’s problems, such as family, societal, and educational expectations, can cause depression in adolescents who lack resilience and are unable to adapt and cope.

Objective: To study the effect of a Resilience and Coping Intervention (RCI) on reducing depression in senior high school students.

Methods: The study uses a quasi-experimental, pre-post-intervention design. The research population is high school students aged 15–18 years in one northeastern province in Thailand. The sample of 84 students was assigned to either an experimental group (n = 42) to participate in the RCI intervention for 3 weeks or a control group (n = 42) for usual care (the school’s regular support program). In addition to demographic characteristics, the Thai versions of the Patient Health Questionnaire for Adolescents (PHQ-A) to measure depression and the Connor-Davidson Resilience Scale (10-Item CD-RISC) were used to collect data at the pre-intervention baseline, upon completion of the program, and one month post intervention. Descriptive statistics, independent t-test, one-way repeated measures ANOVA, and multiple comparisons of Bonferroni were used for data analysis.

Results: The depression scores of students in the experimental group upon completion of the program were significantly lower than at baseline (p < .01) and significantly lower than those in the control group (p < .05). The resilience scores of students in the experimental group upon completion of the program were significantly higher than at baseline and significantly higher than those in the control group (p < .05). However, neither depression nor resilience scores differed significantly from baseline one month upon completion of the program.

Conclusion: Although the program provided improvement in depression and resilience, the 3-week program did not provide lasting relief for the high school students.

ที่มาและความสำคัญ: นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย นับว่าอยู่ในช่วงวัยวิกฤตของวัยรุ่น ตามระยะพัฒนาการของมนุษย์ที่ต้องเผชิญกับการเปลี่ยนแปลงทางด้านร่างกายและสภาพแวดล้อม อีกทั้งยังต้องประสบกับความกดดันในด้านการศึกษา ความคาดหวังของครอบครัวและสังคม ถ้าบุคคลไม่สามารถปรับตัวและเผชิญกับปัญหาได้อย่างเหมาะสมก็อาจส่งผลให้มีภาวะซึมเศร้าเกิดขึ้นได้ โดยหนึ่งในปัจจัยที่เป็นสาเหตุ คือ การขาดความแข็งแกร่งในชีวิต ซึ่งมีความจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องได้รับการสร้างเสริมและพัฒนา

วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมเสริมสร้างความแข็งแกร่งในชีวิตและการเผชิญปัญหาต่อภาวะซึมเศร้าของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย

วิธีการ: การวิจัยกึ่งทดลองแบบสองกลุ่มวัดซ้ำก่อนและหลังการทดลองในครั้งนี้ กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนอายุ 15-18 ปี จำนวน 84 คน ที่กำลังศึกษาอยู่ในชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายของจังหวัดแห่งหนึ่งในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมกลุ่มละ 42 คน โดยที่กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมเสริมสร้างความแข็งแกร่งในชีวิตและการเผชิญปัญหาเป็นระยะเวลา 3 สัปดาห์ ส่วนกลุ่มควบคุมได้รับการดูแลช่วยเหลือตามปกติในโรงเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แบบสอบถามข้อมูลทั่วไป 2) แบบประเมินภาวะซึมศร้าในวัยรุ่นฉบับภาษาไทย และ 3) แบบวัดความแข็งแกร่งและยืดหยุ่นของชีวิต โดยเก็บข้อมูลในระยะก่อนเริ่มโปรแกรมเพื่อใช้เป็นข้อมูลพื้นฐานในการทดลอง หลังสิ้นสุดการทดลองทันที และติดตามผลเป็นระยะเวลา 1 เดือน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา สถิติการทดสอบค่าที สถิติทดสอบความแปรปรวนแบบวัดซ้ำทางเดียว และการเปรียบเทียบเชิงพหุคูณแบบรายคู่ด้วยวิธีของบอนเฟอร์โรนี

ผล: คะแนนเฉลี่ยภาวะซึมเศร้าของนักเรียนกลุ่มทดลองภายหลังสิ้นสุดโปรแกรมทันทีต่ำกว่าก่อนเข้าร่วมโปรแกรมอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และต่ำกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ในส่วนของคะแนนเฉลี่ยความแข็งแกร่งและยืดหยุ่นของชีวิต พบว่า หลังสิ้นสุดโปรแกรมทันทีนักเรียนกลุ่มทดลองมีคะแนนสูงกว่าก่อนเข้าร่วมโปรแกรมและสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ .05 อย่างไรก็ตามพบว่า คะแนนเฉลี่ยภาวะซึมเศร้าและคะแนนเฉลี่ยความแข็งแกร่งและยืดหยุ่นของชีวิตไม่แตกต่างกันเมื่อติดตามผลไปเป็นระยะเวลา 1 เดือน

สรุป: โปรแกรมเสริมสร้างความแข็งแกร่งในชีวิตและการเผชิญปัญหาสามารถช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งในชีวิตและลดภาวะซึมเศร้าในนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายได้ในระยะหลังสิ้นสุดโปรแกรมทันที แต่อย่างไรก็ตาม พบว่าไม่มีความเปลี่ยนแปลงของความแข็งแกร่งในชีวิตและภาวะซึมเศร้าในระยะยาว