Effects of Stress Management Program on Stress Management Skills of Parents of Children with Attention Deficit Hyperactivity Disorder

Abstract

The purpose of this quasi-experimental research was to determine the effects of a stress management program on the stress management skills of parents of children with attention deficit hyperactivity disorder. The sample consisted of 60 parents of children with attention deficit hyperactivity disorder who were recruited using specific inclusion criteria. They were randomly assigned to the control and experimental groups, with 30 subjects in each group. The experimental group participated in the stress management program created by Pasinee Jamja et al. (2019). The program comprised 7 sessions, each lasting 60–90 minutes, once a week for 4 weeks. The control group received routine care activities. Data were collected using 1) a personal data questionnaire, 2) the stress management program, and 3) a stress management skills scale. The reliability of these questionnaires was determined with a Cronbach’s alpha coefficient of .89. The demographics were analyzed using descriptive statistics. The experimental group's pretest and posttest mean scores on the stress management scale were compared using a dependent t-test. Differences in the experimental and control groups’ pretest and posttest mean scores were compared using the independent t-test.The experimental groups’ posttest mean score (M = 58.78, SD = 5.53) after completing the program was significantly greater than the pretest mean score (M = 40.34, SD = 5.27) before attending the program (t = 6.41, p < .001). The mean difference between the experimental group's pretest and posttest stress management scale scores (D1 = 16.02, SD = 6.87) was significantly greater than the difference between the control group scores (D2 = 0.51, SD = 3.83) (t = 5.43, p < .001). It can be concluded that a stress management program can enhance the stress management skills of parents of children with attention deficit hyperactivity disorder.

การวิจัยกึ่งทดลองครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการจัดการกับความเครียดต่อทักษะการจัดการกับความเครียดของผู้ดูแลเด็กโรคสมาธิสั้น กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ดูแลเด็กโรคสมาธิสั้น คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างโดยวิธีการสุ่มอย่างง่าย จำนวน 60 คน แล้วสุ่มเข้ากลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 30 คน กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมการจัดการกับความเครียดพัฒนาขึ้นโดยพาสินี แจ่มจ้า และคณะ (2562) โปรแกรมประกอบด้วยกิจกรรม 7 กิจกรรมๆ ละ 60-90 นาที ดำเนินการสัปดาห์ละ 1 ครั้ง รวมทั้งสิ้น 4 สัปดาห์ ส่วนกลุ่มควบคุมจะได้รับการดูแลตามปกติ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ 1) แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล 2) โปรแกรมการจัดการความเครียด 3) แบบวัดทักษะการจัดการกับความเครียด วิเคราะห์ข้อมูลทั่วไปโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา เปรียบเทียบคะแนนเฉลี่ยทักษะการจัดการกับความเครียดของผู้ดูแลเด็กโรคสมาธิสั้น ในกลุ่มทดลองก่อนและหลังการทดลองด้วยสถิติทีชนิดที่ไม่เป็นอิสระต่อกัน (dependent t-test) และเปรียบเทียบผลต่างของค่าเฉลี่ยคะแนนทักษะการจัดการกับความเครียดของผู้ดูแลเด็กโรคสมาธิสั้นก่อนและหลังการทดลอง ระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมด้วยสถิติทีชนิดที่เป็นอิสระต่อกัน (independent t-test) ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1) ผู้ดูแลเด็กโรคสมาธิสั้นกลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยทักษะการจัดการกับความเครียดหลังการทดลอง (M=58.78, SD=5.53) มากกว่าก่อนการทดลอง (M=40.34, SD=5.27) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t=6.06,p < .001) 2) ผลต่างของค่าเฉลี่ยคะแนนทักษะการจัดการกับความเครียด ระหว่างก่อนและหลังทดลองของผู้ดูแลเด็กโรคสมาธิสั้นกลุ่มทดลอง (D1=16.02, SD=6.87) มากกว่ากลุ่มควบคุม (D2=0.51, SD=3.83) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t=5.43, p < .001) จากผลการศึกษาครั้งนี้ สามารถสรุปได้ว่า โปรแกรมการจัดการกับความเครียดช่วยเพิ่มทักษะการจัดการกับความเครียดของผู้ดูแลเด็กโรคสมาธิสั้นได้ จึงเหมาะสมในการนำไปใช้เพื่อเพิ่มทักษะการจัดการกับความเครียด และช่วยในการลดความเครียดของผู้ดูแลเด็กโรคสมาธิสั้นต่อไป